Is de Heere wel zo verborgen als het lijkt? Nu Esther zich niet meer verstopt, gebeurt het ene wonder na het andere!
Ik vermoed dat veel mensen zich herkennen in wat belangrijk lijkt te zijn in het boek Esther: de verborgenheid van God. Ik hoor vaak mensen om mij heen zeggen dat de Heere tot hen gesproken heeft of dat zij een woord van God gekregen hebben. En wie ben ik om dat ook maar een moment in twijfel te trekken. Maar niet iedereen heeft die ervaring. We hebben de Bijbel en daarin leren we God kennen en weten we waar het in ons leven om gaat. We mogen leven door de stille kracht van de Heilige Geest en we weten en geloven dat we in Christus zijn en dat Zijn leven in ons overvloeit. Daar bidden we ook om. We drinken elke dag uit de bron van het Levende Water. Maar het gebeurt heel vaak in de verborgen omgang met God.
Vasten
Wie het boek Esther doorleest, en wat is dat prachtig, heeft voortdurend de neiging om even stil te staan en na te denken over wat er gebeurt. Esther heeft met aarzelend geloof besloten ongevraagd naar de koning te gaan. Mordechai en alle Joden in Susan zullen vasten, streng vasten, drie dagen lang. Dat is niet zomaar niet eten en drinken, maar vasten is er om nog dringender bezig te zijn met het gebed en het overdenken van Gods Woord. Als Esther gaat, wordt ze met liefde ontvangen door de koning. Dat is niet gewoon. We hebben geen idee hoe onbereikbaar de koning van Perzië was. Hij werd door zijn volk gezien als een afstammeling van de goden, een middelaar tussen hemel en aarde. Hij bewoog zich over tapijten waarop hij alleen lopen mocht. Als hij at dan was het een speciaal dieet wat alleen hij at en achter een sluier waardoor niemand hem kon zien, maar hij zijn gasten wel.
Geestelijke strijd
Er is bovendien nog iets wat het bijzonder maakt of toch weer niet? Daarvoor moeten we naar het boek van een andere beroemde Jood in Perzië, Daniël. De Joodse traditie ziet in hem Hatak, de bode die Mordechai telkens bericht wat er in het paleis gebeurt. Het boek Daniël vertelt over de ontmoeting van de Engel van de Heere en de profeet. Daarbij vertelt de Engel dat Hij moest strijden met de engelenvorst van Perzië en dat niemand hem terzijde stond dan de engelenvorst van Israël, Michaël. Met andere woorden, de geestelijke kracht achter het rijk is bedwongen door de macht van de God van Israël! Daarom kan Esther naar de koning gaan en daarom wordt het lot om de Joden uit te roeien verijdeld. Daarom zegt de vrouw van Haman: “Als Mordechai uit het zaad van de Joden is, dan zul je niets tegen hem kunnen vermogen!” (Esther 6:13).
En toch wil ik niet alleen maar christen zijn, maar, verbonden met de Jood Jezus, openlijk bij het Joodse volk horen.
Messias
Over Mordechai gesproken. Hij doet me denken aan koning Saul. Hij komt immers ook uit de stam van Benjamin en zijn vader draagt ook de naam Kis. En natuurlijk doet Haman denken aan koning Agag die Saul spaarde en waardoor hij zijn troon verloor. Haman is een agagiet. Maar dit keer verliest Haman zijn troon. Mordechai wordt verhoogd en wordt met koninklijke eer door Susan rondgereden, door Haman. En dat was wat. Hij draagt daarbij de koninklijke mantel, die door de koning alleen bij zijn troonsbestijging gedragen werd en bij speciale momenten, een gewaad waaraan magische krachten werd toegedicht.
Mordechai doet me ook denken aan de Messias. In feite wendt hij door zijn optreden het lot af, hij is op de hoogte van wat er allemaal gebeurt. Hij is een Jood die het goede voor zijn volk zoekt en wandelt in de wegen van de Heere. Door hem was over het volk van de Joden licht en vreugde, blijdschap en eer ten deel gevallen (Esther 8:16) en hij alleen draagt het blauwpurper wat alleen de koning droeg. Hij staat nu in de tegenwoordigheid van de koning (Esther 8:1). En hij draagt de zegelring van de koning. Eigenlijk net zoals in de geschiedenis van Jozef. Mordechai is het ook die de gebeurtenissen waarover het boek Esther verhaalt, heeft opgeschreven (Esther 9:20).
Bij het volk van God horen
Israël wordt zelf zo gezegend dat er staat dat velen uit de volken Joden werden (Esther 8:17). Het doet me denken aan een gebeurtenis lang geleden, misschien al wel twintig jaar. Ik bezocht een van de dorpen in het noorden van Samaria, Itamar. Mijn vriend Moshe bood me aan om mij mee te nemen naar een uitzichtpunt, hoog boven het dorp, waar je op een heldere dag de Gerizim kon zien, maar ook de Negev, de besneeuwde toppen van de Hermon en de Jordaan in het oosten. In een oude Volkswagenbusje gingen we op pad. Achishena, het dochtertje van Moshe, ging ook mee.
Ik weet dat Hij in het verborgene mijn en ons leven leidt. Ook in mijn leven sluimert noch slaapt de Heere.
Onderweg liet hij de plaatsen zien waar terroristen door het hek waren gebroken en mensen vermoord waren. En dat waren er veel in Itamar, bijna dertig. Maar dat was niet alles wat er gezegd werd. We spraken over de bergen, de nieuwe boerderijen en de onmetelijke weidsheid van de omgeving waar ooit Itamar, de zoon van Aäron, geleefd had en gestorven was. Hier ergens moest zijn graf zijn. En toen vroeg Achishena: “Wil jij wel een Jood zijn?” Ik ben die vraag nooit vergeten. Wil ik wel een Jood zijn? Ik ben het niet. Daarmee is de kous af, zou je zeggen. En toch wil ik niet alleen maar christen zijn, maar, verbonden met de Jood Jezus, openlijk bij het Joodse volk horen. Een van hen zijn. Weliswaar toegevoegd, maar onmiskenbaar delend in hun lot. Of beter: delend in de wonderen die God in hun midden doet, zoals bij Esther. Of verberg jij je daarvoor? Loop je ervoor weg? Is de geschiedenis van Esther iets om naar te kijken van een afstand of kan je dichterbij komen? Waar zit je zelf in dit verhaal?
Ik herken de verborgenheid van God. En ik weet dat Hij in het verborgene mijn en ons leven leidt. Ook in mijn leven sluimert noch slaapt de Heere. Mij schiet een regel uit een bekend lied te binnen: “Hoe wonderlijk mooi is Uw eeuwige Naam, verborgen aanwezig deelt U mijn bestaan!” Maar deel ik, delen wij, ook openlijk in het bestaan van Zijn volk? Veel inwoners van Perzië deden dat toen wel. Dat betekent niet alleen Jood worden in naam, het betekent de God van Israël dienen, die in het verborgene, maar onmiskenbaar aanwezig en “adembenemend, ontroerend” het Joodse volk nabij is.
Meer in deze Bijbelstudiereeks
Bijbel
Bijbelstudie: God is trouw
25 juni 2026
Bijbelstudie: God is trouw (37)
Is de Heere wel zo verborgen als het lijkt? Nu Esther zich niet mee...
Bijbel
Bijbelstudie: God is trouw
11 juni 2026
Bijbelstudie: God is trouw (36)
Het boek Nehemia gaat over de herbouw van Jeruzalem. Het boek Esthe...
Bijbel
Bijbelstudie: God is trouw
28 mei 2026
Bijbelstudie: God is trouw (35)
Het werk aan de muren gaat door. Iedereen is bezig op zijn eigen pl...
Bijbel
Bijbelstudie: God is trouw
14 mei 2026
Bijbelstudie: God is trouw (34)
Het boek Nehemia vertelt over de herbouw van de muren van Jeruzalem...
Bijbel
Bijbelstudie: God is trouw
23 april 2026
Bijbelstudie: God is trouw (33)
In de geschiedenis van God met Israël gebeurt niet alles in een kee...
Bijbel
Bijbelstudie: God is trouw
9 april 2026
Bijbelstudie: God is trouw (32)
We slaan in onze serie weer een nieuw Bijbelboek open: Ezra. Maar h...
Bijbel
Bijbelstudie: God is trouw
26 maart 2026
Bijbelstudie: God is trouw (31)
Josafat is een nobele en vrome koning, heel anders dan zijn tijdgen...
Aanbevolen artikelen
Bijbel
25 juni 2026
Een psalm in de kelder
De belangstelling voor de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust blijf...
.jpg?width=1366&height=765&mode=fit&format=jpeg&signature=34a40cdedfc65c95a09d100963eeac0af63ad3b2)
Bijbel
Bijbelstudie: Waarom Jezus begon bij Israël
18 juni 2026
Bijbelstudie: Waarom Jezus begon bij Israël (1)
In Matteüs 15 treffen we een opmerkelijk stuk over Jezus. Een Kanan...
