Bijbelstudie: Waarom Jezus begon bij Israël (2)

In de inleiding van deze serie lazen we die scherpe woorden van Jezus uit Matteüs 15:24: “Ik ben alleen maar gezonden naar de verloren schapen van het huis van Israël.” Hoe moeten we deze woorden verstaan? Om een antwoord te vinden moeten we eerst stilstaan bij Israël. Jezus zegt tenslotte dat Hij er alleen voor hen is.

Waarom begint de Bijbel niet bij Jezus?

Heeft u zich weleens afgevraagd waarom God niet direct van Genesis 3 – de zondeval – naar Matteüs 27 – de kruisiging en opstanding – springt? Jezus is de Redder van de wereld, waarom duurt het dan zolang voordat Hij geboren wordt? Waarom lezen we honderden bladzijdes lang over een volk en een land? Waarom die verhalen over koningen en profeten? Waarom Israël?

Het antwoord is eenvoudig en tegelijkertijd diep: Gods verlossingsplan met de wereld begon niet pas in het Nieuwe Testament. Gods weg van herstel en redding begon al aan het begin van Genesis. Wanneer de in vrijheid geschapen mens God de rug toekeert, laat God het werk van Zijn handen niet los. Hij laat de schepping en alle schepselen nooit varen, “…maar Hij heeft geduld met ons en wil niet dat enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen” (2 Petrus 3:9). God is de God van álle mensen en daarom roept Hij in Genesis 12 Abraham. God zegent Abraham, niet om het daarbij te laten, maar om door Abraham en zijn nageslacht de hele wereld te zegenen:

Genesis 12:1-3: “De HEERE nu zei tegen Abram: Gaat u uit uw land, uit uw familiekring en uit het huis van uw vader, naar het land dat Ik u wijzen zal. Ik zal u tot een groot volk maken, u zegenen en uw naam groot maken; en u zult tot een zegen zijn. Ik zal zegenen wie u zegenen, en wie u vervloekt, zal Ik vervloeken; en in u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden.”

Het doel van de roeping

Die laatste zin uit Genesis 12:3 is veelzeggend: “In u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden.” Daar gaat het om in de roeping van de aartsvaders en van Israël. Want via Isaak, vervolgens Jacob – die door God Israël wordt genoemd – en tenslotte de twaalf zonen van Jacob (de twaalf stammen van Israël) herhaalt God telkens weer die woorden. Door dit volk heen wil God álle volken bereiken.

Het is dus een misverstand te denken dat de verkiezing van Israël exclusief is – als in de zin van: God kiest Israël en de rest van de wereld laat Hij links liggen. Dat is absoluut niet het geval. Israëls verkiezing heeft tot doel inclusiviteit. God bereikt de wereld door Israël heen. Daarom noemt Jesaja Israël ook Gods Knecht. En de roeping van die Knecht is een getuigen te zijn van het feit dat er maar één Heiland is, en dat is de HEERE (Jesaja 43:11). “U bent Mijn getuigen, spreekt de HEERE, dat Ik God ben” (Jesaja 43:12). Het volk Israël is er dus niet zomaar: “Dit volk heb Ik Mij geformeerd. Zij zullen Mijn lof vertellen” (Jesaja 43:21).

“Jezus kwam juist om Israël te verheerlijken. En door het verheerlijken van Israël wordt Hij samen met Zijn volk een licht voor de wereld.”

Daarom is het Oude Testament niet slechts een voorloper op het Nieuwe. Het Oude Testament ademt Gods liefde voor de wereld. Daarom heiligt Hij een volk – dat wil zeggen: Hij zet dit volk apart – met een prachtig doel: een licht te zijn voor de wereld. Want daar gaat het God om: dat Zijn heil reikt tot het einde van de aarde (Jesaja 49:6).

Licht voor de wereld

Als we ontdekken dat het Israëls roeping is een licht te zijn voor de volken, raken we direct aan Jezus. Want Hij is (ook) het Licht van de wereld. Hoe verhoudt zich dat tot Israël? Begint er bij Jezus dan toch iets nieuws? Gaat er een streep door Israël? Zegt God “vroeger waren jullie, Israël, het licht, maar dat project is gefaald – ik begin iets nieuws?” Zeker niet! Sterker nog, Jezus is er speciaal voor Israël, zoals Hij zelf tegen de Kananese vrouw zegt. Simeon bevestigt dit; wanneer Hij baby Jezus in zijn armen heeft, looft hij God en zegt: “Mijn ogen hebben Uw zaligheid gezien, die U bereid hebt voor de ogen van alle volken, een licht om de heidenen te verlichten en om Uw volk Israël te verheerlijken" (Lukas 2:30-32).

Wat een prachtige tekst! Jezus kwam, zo zegt Simeon, om de heidenen te verlichten én om Uw volk Israël te verheerlijken. Jezus kwam dus niet om een streep te zetten door Israël, Hij kwam er juist om hen te verheerlijken. En door het verheerlijken van Israël wordt Hij samen met Zijn volk een licht voor de wereld. Maar dat gaan we de volgende keer behandelen.