Wat Paulus zegt: Verbonden (4)

Van Israël zijn de verbonden. Paulus schrijft meermaals over verbonden in het meervoud. Er is met Israël niet maar één verbond gesloten, maar er zijn er meerdere. Dat wil zeggen, moeten we denken aan meerdere verbonden, of aan één verbond dat meerdere malen vernieuwd wordt?

Het verbond van de Sinaï bijvoorbeeld, de Thora met andere woorden, wordt vernieuwd in het land van Moab (Deuteronomium 29) en nog eens na de inname van Kanaän bij de bergen Ebal en Gerizim (Jozua 24). En van het verbond van de besnijdenis wordt in een Joodse overlevering gezegd dat het in dertien verbonden gegeven werd, omdat het woord b^eriet (verbond) dertien keer in het betreffende gedeelte (Genesis 17:1-14) voorkomt.

Paulus zelf heeft het ergens anders (Efeziërs 2:12) over de ‘verbonden van de belofte’. Die zijn aan Israël gegeven. De heidenvolken stonden daarbuiten, maar mogen er door de Messias nu in delen. In Galaten 4 heeft hij het over twee verbonden, maar hij noemt er maar een specifiek, namelijk dat van de berg Sinaï (vers 24). In 2 Korintiërs 3 gaat het over het nieuwe verbond, en dat bedoelt Paulus ook in Galaten 4.

“De 'verbonden van de belofte’ zijn aan Israël gegeven. De heidenvolken stonden daarbuiten, maar mogen er door de Messias nu in delen.”

Wat is een verbond? In het Oude Testament duidt het Hebreeuwse woord b^eriet op een plechtige toezegging, al dan niet op voorwaarde van een ‘tegenprestatie’. Het gaat eerder om een beschikking van God dan om een wederzijdse afspraak, hoewel elke beschikking van God ook gehoorzaamheid van Israël verlangt. Gezien de samenhang in de brief moeten we in Romeinen 9 mijns inziens vooral denken aan het verbond van de besnijdenis, de Thora en het nieuwe verbond (in Romeinen 11:26 is dat het verbond van de vergeving van de zonden), al zijn andere verbonden niet uitgesloten. Al die verbonden gelden nog steeds voor Israël.

Deze serie over de voorrechten van Israël verscheen eerder in onze maandkrant Israël Aktueel. Klik hier om gratis abonnee te worden!