Tikoen olam is een Joods concept dat vertaald kan worden als “het herstellen” of “het helen van de wereld”. Het staat voor de morele verantwoordelijkheid van de mensheid om samen te werken met de Schepper om onrechtvaardigheid te bestrijden, leed te verlichten en de samenleving te verbeteren.

Volgens de Wereldbank ontbreekt het in 95 procent van het semi-aride Afrika aan effectieve irrigatie. Druppelirrigatie zou uitkomst kunnen geven, maar dat is voor veel gemeenschappen financieel onhaalbaar. Een bijkomend probleem is dat dit systeem een waterdruk van 2 bar, plus een gefilterde watertoevoer nodig heeft - onmogelijk in gebieden van Sub-Sahara Afrika.

Aidan Dixon groeide op in een landbouw- en mijngebied in Australië. Geïnspireerd door de verhalen van zijn oudoom Archie, die in de Eerste Wereldoorlog met het Australische leger vocht om Be’er Sheva en Gaza te bevrijden van de Ottomanen, besloot hij de diamantslijpcentra in Israël te bezoeken. Toen hij de gebieden zag waar oom Archie had gevochten, werd hij verliefd op het land. Door zich in Israël te vestigen was Aidan nu ook dichter bij Afrika en haar mijngebieden.

Tijdens zijn twintigjarige handelscarrière bezocht hij verschillende continenten. In Afrika zag hij de gevolgen van ontbossing voor plattelandsgemeenschappen. Aidan besefte dat conventionele druppelirrigatie daar nooit zou werken. Gemeenschappen waren afhankelijk van eindeloze voedselimporten en hadden te maken met corruptie. Internationale hulporganisaties waren vaak een bureaucratisch moeras. Wat de mensen nodig hadden, was een eenvoudige manier om hun eigen voedsel te verbouwen.

In Afrika geven de meeste kleine boeren, vluchtelingengemeenschappen en herbebossingsprogramma's hun gewassen nog steeds met de hand water. Het slepen van water neemt dagelijks 2 tot 4 uur in beslag, waarvan 50 tot 80 procent verdampt. Het gevolg is dat men maar kleine percelen kan verbouwen.

Toen Aidan terugdacht aan de canvas waterzakken van zijn Australische familie en die van het Australische en Amerikaanse leger, kreeg hij een idee. Met vallen en opstaan én wilskracht werd in 2019 Dixon Irrigation (DI) opgericht in kibboets Degania – de bakermat van de moderne irrigatie. Aidan's eenvoudige product moest duurzame voedselzekerheid mogelijk maken in waterarme gebieden waar conventionele irrigatie faalde.

Aidan herontwierp het canvasweefsel van de waterzak zodat het water erdoorheen kon druppelen. De gebruikelijk schimmelwerende middelen (chloortabletten), die geboorteafwijkingen kunnen veroorzaken, konden niet worden gebruikt voor gewasbewatering. DI gaf een weverij in India een licentie om het materiaal te weven, te behandelen met een veilige, biologische schimmelwerende oplossing, en te naaien. De waterzak, geweven van natuurlijke katoen en vlas, wordt dan doordrenkt met gepatenteerde was en oliën, waardoor het product nu ook UV-bestendig is.

De geavanceerde irrigatiezakken, die een levensduur van twee jaar of langer kunnen hebben, vereisen geen technische kennis om te gebruiken.  

1. Vul de zak met 7 tot 10 liter ongefilterd water
2. Hang deze 10 tot 20 centimeter boven de grond met behulp van het meegeleverde touw en pinnen
3. Onder de zak: plant in een cirkel met een diameter van 1,5 meter 20 tomatenplanten, 184 slaplanten of andere groenten zoals kale of snijbiet.
4. Indien nodig, vul de zak bij. Het water sijpelt langzaam door de zak en de wortels worden rechtstreeks geïrrigeerd

Verdamping koelt het zuurstofverrijkte water met 10 tot 12 graden. Doordat het gewas zo dicht op elkaar groeit, krijgt onkruid geen kans. Ongedierte kan met eenvoudige biologische middelen bestreden worden. De waterzakken trekken ook bijen aan die daarvan drinken.

Tussen 2021 en 2022 werd het systeem getest in de Jordaanvallei, bekend om zijn extreme temperaturen (van 5 graden in de winter tot 50 graden in de zomer). In samenwerking met kerkgemeenschappen financierde Aidan proefprojecten in Kenia en Zambia. Dit resulteerde in een verzoek van het Keniaanse Ministerie van Onderwijs om Dixon Irrigation-systemen voor scholen te gaan gebruiken. De VN waren zo onder de indruk van de door Aidan opgezette boerderijen in Rwanda's vluchtelingenkampen dat hij toestemming kreeg om de systemen in alle VN-kampen te gebruiken. Het gaf de gedesillusioneerde vluchtelingen iets constructiefs te doen en zo konden ze voor hun eigen voedselvoorziening zorgen. Ook werd een team naar Zambia gestuurd voor droogtehulp. 

De verbluffende resultaten bleven zich vermenigvuldigen. Dixon-zakken werken met ongefilterd water uit putten, rivieren of opgevangen regenwater. Er zijn geen pompen of filters nodig en boeren gebruiken natuurlijke, droge mest voor bodemverrijking. Er komt geen kunstmest, tractoren, diesel of giftige chemicaliën aan te pas. Omdat het systeem volledig op zwaartekracht werkt, is er ook geen elektriciteit nodig. Dit systeem verbruikt 85 tot 90 procent minder water dan handmatig besproeiing van hetzelfde teeltgebied.

DI concurreert niet met grote bedrijven in kunststofbuisirrigatie voor de industriële landbouw. Ze richten zich op humanitaire projecten in extreme klimaten en gebieden waar snelle inzetbaarheid van belang is – 95 procent van Afrika waar geen kunststof druppelirrigatie-infrastructuur bestaat.

Tussen 2022 en 2023 werkte Aidan aan een project in de Judeawoestijn, in de buurt van de Good Samaritan Inn. Yusuf woont met zijn gezin van twaalf kinderen in de bedoeïenengemeenschap in dat gebied waar ze alleen geiten en schapen kunnen houden. Aidan hielp hen met succes moestuinen en fruitbomen aan te leggen en tijdens de lange zomermaanden ook tarwe- en gerstgras te verbouwen voor veevoer. Twee kilogram zaden leverden in twee weken tijd bijna 25 tot 30 kilogram groenvoer op.

In 2025 nam Twesige Selegio, een Oegandese voorganger en weeshuisdirecteur, contact op via de website van DI. De irrigatiezakken die vanuit Kenia via het Victoriameer werden verscheept, hadden een aanzienlijke impact – nu kon het kindertehuis het hele jaar door van verse groenten worden voorzien. Het centrum gaat nu ook koffie en andere producten verbouwen voor de verkoop.

Dit contact leidde tot wekelijkse kerkdienstuitzendingen via ZOOM van Jerusalem Baptist Church (JBC) in Israël naar het Oegandese kindertehuis. Voor het Wilma Fox kindertehuis is deze geestelijke band met Jeruzalem een geweldige zegen, omdat er geen kerk in de buurt is. Een Keniaans contact heeft inmiddels ook verzocht om via ZOOM de kerkdienst bij te wonen. Via een eigen YouTube-kanaal verstrekt JBC nu ook video's met kinderbijbelverhalen die speciaal gericht zijn op Afrikaanse kinderen.

Het motto van Dixon Irrigation is: "Veerkracht, de kracht van eenvoud en het recht van ieder individu om zijn gezin en zijn land te voeden.” Op deze manier verspreidt dit kleine Israëlische bedrijf een geweldige zegen over de hele wereld – tikoen olam in actie.