Carlier is coördinator van Christenen voor Israël in Oekraïne en reist al jaren door het land om Joodse gemeenschappen te ondersteunen. De recente aanvallen kwamen, ondanks eerdere signalen, toch onverwacht. “We waren enigszins voorbereid, omdat we een noodactie waren gestart en voedselpakketten hadden ingeslagen. Maar toen het echt gebeurde, ging het razendsnel.”

Aanvallen dichtbij

De dreiging werd voor Carlier en zijn team pijnlijk concreet toen zij kort voor een aanval nog in het getroffen gebied waren. “We hadden net in Odessa, een andere stad, pakketten uitgedeeld bij een synagoge. Kort daarna was er een zware droneaanval vlakbij. Ramen sprongen, er was veel schade.”

Enkele dagen later herhaalde dat scenario zich in Vinnitsa. “We reden in de namiddag naar huis en zagen overal luchtafweergeschut. Even later volgden de luchtalarmen elkaar in hoog tempo op. Die avond waren er honderden drones actief boven West-Oekraïne. Meerdere drones sloegen in, soms op korte afstand van woonwijken. “Een van onze medewerkers was twee minuten eerder langs een plek gereden die geraakt werd. Dan besef je hoe klein de marge is.”

Stad komt tot stilstand

Straten lopen leeg. De constante achtergrond van verkeer en stemmen valt weg. In plaats daarvan: sirenes, omroepberichten, het geluid van hulpdiensten die zich een weg banen door de stad.

“De hele stad, met bijna een half miljoen inwoners, kwam tot stilstand. Overal sirenes, oproepen via luidsprekers om binnen te blijven, hulpdiensten die uitrukken. Het doet denken aan het begin van de oorlog. De dreiging is overal, maar nergens precies te plaatsen. De impact op het dagelijks leven is groot. De intensiteit van de aanvallen lijkt toe te nemen. “Wat ons verbaasde, was de schaal. Er waren berichten van honderden drones op één dag. Dat maakt het onvoorspelbaar en beangstigend.”

Hulpverlening gaat door

Ondanks het gevaar blijft het team van Christenen voor Israël actief. Volgende week wordt opnieuw een grote levering verwacht: 26.000 kilo aan voedselproducten. “Oekraïne is enorm groot. Ons werk gaat door, maar de onzekerheid is er altijd. Je weet nooit waar een aanval terechtkomt.” Het werk richt zich met name op Joodse gemeenschappen verspreid over het land. Naast praktische hulp probeert het team ook morele steun te bieden. “We brengen niet alleen voedsel, maar ook bemoediging. Mensen voelen zich niet vergeten.”

Volgens Carlier putten veel mensen kracht uit geloof en traditie. Met het Joodse Pesach in aantocht speelt hoop op toekomst een belangrijke rol. “We spreken met mensen over de belofte van terugkeer. Misschien niet voor henzelf, maar voor hun kinderen of kleinkinderen.”

Zelf is Carlier somber over het verloop van de oorlog. “Ik ben eerlijk gezegd pessimistisch. Zolang Rusland niet krijgt wat het wil, zie ik dit niet snel eindigen. Ik hoop dat ik ongelijk heb.”

Gebed om bescherming

Op de vraag waar mensen in Nederland en België voor kunnen bidden, is Carlier duidelijk: “Voor bescherming. Voor onze chauffeurs, medewerkers en iedereen die onderweg is. En ook voor de Joodse families die hopen te vertrekken zodra dat weer mogelijk is.”

Na het interview stapt hij opnieuw in de bus, op weg naar Kiev met een nieuwe lading hulpgoederen. “We blijven doorgaan. Maar elke rit blijft onzeker.”

Bekijk hier het hele interview met Koen Carlier: