Sluiten

Zoeken.

Artikelen

Activiteiten

Kennisbank

Podcasts

Projecten

Publicaties

Videos

Overig

Met tranen en hoop naar Israël

Door Alfred - 

16 oktober 2026

_MG_0431

Het afscheid van een van de studenten van haar moeder. | Foto: Foto: Oleksandr Makohonenko

Deze week had ik het voorrecht om het werk van Koen en zijn team in Oekraïne te bezoeken en met een groep van 32 Oekraïense jongeren in de leeftijd van veertien jaar mee te reizen naar Israël.

Deze veertienjarigen komen vanuit heel Oekraïne. Ze vertrekken voor een periode van drie jaar naar Israël om daar te studeren aan middelbare scholen. Jongeren die afgestudeerd zijn ontvangen een internationaal erkend diploma en doen waardevolle vaardigheden op voor de rest van hun leven!

Christenen voor Israël in Oekraïne begeleidt en ondersteunt Joodse inwoners en studenten om te kunnen emigreren naar Israël. Concreet betekent dat door het aanbieden van overnachtingen als men allerlei documenten moet regelen in Kyiv. Dit kan soms wel 5 weken duren of soms zelfs anderhalf jaar. Daarnaast zorgt het team voor vervoer vanuit Kyiv, Vinnytsja en andere steden naar het vliegveld in Moldavië, vanwaar de meeste vluchten vertrekken naar Israël.

In Kyiv halen we drie studenten met hun ouders op. Een meisje komt met haar moeder aangelopen. Ze heeft een grote koffer, handbagage en haar gitaar bij zich. Onder haar arm houdt ze een grote knuffel van een meter lang vast. De bagage gaat achter in de bus, maar de knuffel gaat mee onder haar arm. De jongeren wonen allemaal in Kyiv. Door onder andere de oorlog zien ze geen toekomst in dit land en kiezen ze ervoor om met het zogenoemde Na'ale-programma mee te doen en in Israël te gaan studeren. Hun ouders hebben liever dat ze goed onderwijs hebben in Israël dan in Oekraïne. Een van de ouders zegt: “In Kyiv is school niet te doen. Elke keer is er weer een luchtalarm en moet iedereen de klas weer uit. In Israël kunnen ze wel goed leren.”

“Door de tranen heen, ontstaat er ook vreugde op haar gezicht en besluit ze: 'Het beste wat ons in al deze afgelopen jaren kon overkomen, is dat hij nu naar Israël gaat.'”

— Moeder van Renat, een student die naar Israël vertrekt

Tranen

Aangekomen in Vinnytsja verzamelen alle jongeren zich in een hotel. Hier overnachten ze één nacht samen met één van hun ouders. In de lobby worden hun documenten gecontroleerd door het Joods Agentschap. In de lobby zit een jongen alleen op zijn telefoon een spelletje te spelen. Ik ga naast hem zitten en begin met hem te praten. Engels werkt niet zo goed, dus ik pak mijn vertaalapp erbij en begin een gesprek. De jongen heet Renat en komt uit het oosten van Oekraïne. Zijn antwoorden zijn kort en bondig. Hij gaat studeren in Netanya, een stad in het midden van Israël aan de kust. Zijn broer woont al in Israël. 

Even later komen zijn ouders erbij zitten. Natalia, een fantastische medewerker van Christenen voor Israël in Oekraïne, die vlakbij Kyiv woont, helpt mij het gesprek te vertalen. Als ik aan Renats moeder vraag of ze het niet moeilijk vindt dat ze straks met haar man alleen is, wordt ze emotioneel en lopen de tranen over haar wangen. “Ik kan mijn directe familie niet bezoeken omdat die in het oorlogsgebied wonen. Mijn vader is al op 74-jarige leeftijd overleden en nu vertrekt mijn zoon ook.” Maar door de tranen heen, ontstaat er ook vreugde op haar gezicht en besluit ze: “Het beste wat ons in al deze afgelopen jaren kon overkomen, is dat hij nu naar Israël gaat.”

'Ik ga niet meer terug'

Een eindje verderop zitten een moeder en haar zoon samen te eten. Het is Lev en zijn moeder Irina. Lev spreekt goed Engels. Hij en zijn moeder komen ook uit het oosten van Oekraïne. De 22-jarige zus van Lev woont al in Israël en heeft aan hetzelfde programma meegedaan. Ik vraag of ze het moeilijk vindt dat haar zoon nu ook vertrekt: “Het is goed om hem te laten gaan. Het is wel zwaar, maar het is beter zo”, zegt zijn moeder. Irina blijft nu samen met haar man achter. Ze zou ook wel naar Israël willen vertrekken, maar dat kan nu niet, vanwege de oorlog. Lev: “Als de oorlog in Oekraïne voorbij is, dan komen mijn ouders ook naar Israël.”

Toen haar dochter voor het eerst vertrok, moest ze huilen. Maar ze realiseerde dat Israël een goed land is om te leren en te wonen. Het leven is beter in Israël dan in Oekraïne.

Lev gaat zelf niet meer terug naar Oekraïne. Hij gaat nu studeren in Jeruzalem. “Als mijn studie klaar is, dan blijf ik in Israël. Ik ga niet meer terug naar Oekraïne. Ik zal mijn vrienden wel missen, maar via sociale media blijven we wel contact houden”, zegt hij.

Bekijk hier een foto-impressie van het afscheid. Let op! Tekst gaat verder onder de fotoslider.

Foto's: Oleksandr Makohonenko

Afscheid

Na het avondeten vertelt Koen waarom hij hieraan meewerkt. “De Bijbel voorspelt dat er een grote terugkeer naar Israël zal plaatsvinden van Joodse families die over de wereld zijn verspreid. En de niet-Joden zullen daaraan bijdragen. Daarom willen wij jullie hier graag bij helpen.” Hij bedankt alle organisaties en vrijwilligers die hieraan meewerken. De jongeren en hun ouders krijgen een uitgebreide instructie voor de vlucht naar Israël. En dan zijn de laatste uren voor het vertrek ingegaan.

De volgende ochtend is het tijd voor afscheid. Na het ontbijt wordt iedereen naar een centrale plek gebracht waarvandaan de bus met alle kinderen vertrekt. De laatste foto’s worden gemaakt, er wordt geknuffeld, de tranen vloeien rijkelijk. Maar de ouders laten hun kinderen in groot vertrouwen gaan. In vertrouwen op een hoopvolle toekomst in het Beloofde Land.

De busreis gaat zeer voorspoedig. Na een tijdje ontdooien de kinderen en komen ze met elkaar in contact en wordt er veel gekletst. De grens wordt overgestoken tussen Oekraïne en Moldavië. Dit kost twee uur. Later komen we erachter door andere Oekraïners dat de wachttijd bij de grens vier uur heeft geduurd door aanhoudende luchtalarmen en aanvallen vanuit Rusland in de provincie Vinnytsja. Het is een wonder dat we op tijd waren en snel de grens konden passeren.

Op het vliegveld ontstaat er gezonde spanning bij de kinderen. Ze hebben er zin in. De tassen worden ingeleverd, paspoorten gecheckt, de laatste foto’s worden gemaakt en dan is het tijd om te vertrekken. Op het vliegveld vindt nog een bijzondere ontmoeting plaats. De diplomaat die ons begeleidt heeft een gast meegenomen. Hij vertelt dat hij in 1994 zelf ook vanuit Oekraïne is geëmigreerd naar Israël om mee te doen aan het Na'ale-programma. En nu wordt hij consulair in Odessa. De cirkel is rond.

Bekijk hier een foto-impressie van het vertrek op het vliegveld in Moldavië. Let op! Tekst gaat verder onder de fotoslider.

Foto's: CvI

Samen met de kinderen vliegen we naar Israël. ‘s Ochtends om 03.00 uur start voor 32 kinderen een nieuwe toekomst.

Zelf heb ik deze ochtend een viering van het zestigjarige bestaan van de Society For Advancement of Education Jersusalem. De Israëlische president Isaac Herzog spreekt samen met de burgemeester van Jeruzalem over het belang van goede educatie. Tijdens de receptie van deze viering ontmoet ik degene die jaren geleden Na’ale heeft opgericht. Als ik hem vertel dat ik net uit het vliegtuig stap met 32 kinderen die een nieuwe toekomst tegemoet gaan in Israël, en de foto’s laat zien, is hij erg verheugd. Het werk gaat door en op deze manier geven we kinderen waardevolle kansen en krijgen zij een hoopvolle toekomst!

“Zo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik zal Mijn hand opheffen naar de heidenvolken, naar de volken zal Ik Mijn banier omhoogsteken. Dan zullen zij uw zonen brengen in de armen, en uw dochters zullen gedragen worden op de schouder” (Jesaja 49:22).

Over Koen Carlier in Oekraïne

Koen en zijn vrouw Ira werken al vele jaren in Oekraïne. De Joodse inwoners van Oekraïne hebben zelf een verlangen om naar Israël te gaan. Ze vertrekken door er heen te emigreren (het maken van alija) of door programma’s zoals Naale, waarbij jongeren gaan studeren in Israël. Door de oorlog zijn er duizenden Joden naar Israël vertrokken. Het land Israël verwelkomt hen met open armen. 

Het Joods Agentschap zorgt er vanuit Kyiv voor dat alle documenten in orde zijn. Het team van Koen ondersteunt hen. Dat doen zij door alle jongeren en ouders naar Kyiv te brengen, ervoor te zorgen dat alle papieren aanwezig zijn, overnachtingen aan te bieden en door busvervoer naar Moldavië te verzorgen vanwaar de meeste vluchten vertrekken naar Tel Aviv. Dankzij de steun van de vele christenen uit Nederland, België en wereldwijd, is het mogelijk dat al deze Joodse inwoners en jongeren naar Israël kunnen gaan.

“Dankzij de steun van de vele christenen uit Nederland, België en wereldwijd, is het mogelijk dat al deze Joodse inwoners en jongeren naar Israël kunnen gaan.”

Over Na’ale

Na’ale Elite Academy, onder leiding van directeur Yeshayahu Yechieli, werd in 1992 opgericht door de Society for the Advancement of Education, in samenwerking met het ministerie van Onderwijs en het Joods Agentschap. Het initiatief was een reactie op de dringende behoefte aan kwaliteitsonderwijs voor Joodse jongeren, nadat het onderwijssysteem, na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, in chaos was achtergebleven.

Een decennium later werd het Na’ale-programma uitgebreid en opengesteld voor Joodse jongeren van over de hele wereld. Na’ale biedt uitzonderlijke leerlingen drie of vier jaar gratis Joods middelbaar onderwijs aan. Tot nu toe heeft Na’ale ruim 19.000 jongeren van over de hele wereld naar Israël gebracht voor een unieke kans: studeren in een hoogwaardige Joodse onderwijsomgeving en tegelijkertijd opgaan in de bruisende Israëlische samenleving.

Nu Na’ale Elite Academy haar vierde decennium ingaat, biedt de organisatie jongeren de mogelijkheid deel te nemen aan speciaal ontwikkelde programma's in een van de hoogwaardige 'jeugddorpen' in Israël, met keuze uit religieuze en seculiere onderwijsvormen.

Na’ale biedt onderwijs aan in een breed scala aan richtingen, variërend van bèta- en techniekprogramma's tot religieuze studies, geschiedenis, landbouw en kunst.

Meer weten over of doneren voor het project Breng de Joden thuis? Klik dan op onderstaande knop:

Breng de Joden thuis

Steun dit project

De auteur

Alfred

Alfred is werkzaam bij Christenen voor Israël.

Doneren
Abonneren
Agenda