Magen David Adom (MDA), de nationale medische hulpdienst van Israël, werkt met 36.000 vrijwilligers, 3.000 medewerkers, bijna 2.000 ambulances en 650 motorfietsen. De posten van de organisatie zijn ingedeeld per geografische regio. Het Ayalon-gebied strekt zich uit van Bat Yam in het westen tot Rishon LeZion in het oosten en Gedera in het zuiden, met Holon en Rishon LeZion als de twee belangrijkste steden. Rishon LeZion, de grootste stad in de regio, heeft samen met Holon meer raketwaarschuwingen en inslagen te verduren gehad dan enig ander gebied binnen het district.

Op het MDA-station in Rishon LeZion ontmoette JNS het team dat verantwoordelijk is voor het reageren op oorlogsgerelateerde noodsituaties. Paramedicus Yedidya Meir, senior ambulancehulpverlener Gad Yair Mimran en ambulancehulpverlener Keren Mesika bemannen een van de mobiele intensive care-eenheden van de MDA. Alle drie wonen ze sinds het begin van operatie Brullende Leeuw op 28 februari op het station, waar ze dienst doen als legerreservisten die zijn ingezet door het Home Front Command.

Hoewel dit Meirs eerste dienstperiode op het station als paramedicus is, hebben zowel Mimran als Mesika al bij de MDA gediend tijdens het vorige conflict met Iran, operatie Rijzende Leeuw in juni 2025. Mimran was destijds gestationeerd in Rehovot, toen een Iraanse raket op slechts 100 meter van het plaatselijke MDA-station insloeg. “Onze schuilkelder begon te trillen”, herinnert hij zich.

Wanneer er in heel Israël raketalarmen klinken, rukken de noodhulpteams van MDA onmiddellijk uit terwijl de telefoontjes binnenstromen. “We gingen naar de plek. Het was een chaos. We begonnen de gewonden te evacueren. Naarmate er meer alarmen klonken, zochten we dekking, om vervolgens terug te keren en door te gaan met de evacuaties,” zei hij.

Hoewel raketten steden als Beit Shemesh – waar negen mensen omkwamen – en Dimona en Arad, waar honderden gewond raakten, rechtstreeks hebben geraakt, merkte Mimran op dat veel recente aanvallen bestonden uit salvo’s van raketten met clusterkoppen. Gewone ballistische raketten hebben één kernkop met honderden kilo's explosieven, terwijl clusterkoppen uiteenvallen in tien tot twintig kleinere bommen, die elk tussen de 2,5 en 10 kilo explosieven bevatten. Iran heeft bij zijn aanvallen op Israël afwisselend verschillende soorten raketten ingezet.

De gele mobiele intensive care-eenheid van het team wordt gebruikt voor de behandeling van ernstige verwondingen, terwijl standaard witte ambulances lichte verwondingen en gevallen van angstklachten behandelen.

Aangezien er geen duidelijk einde aan de oorlog in zicht is, hebben de reservisten die naar het station zijn gestuurd geen idee wanneer ze zullen terugkeren naar het burgerleven.

JNS bracht een volledige dag door op het station – van 8.00 tot 16.00 uur – en zocht samen met MDA-personeel schuil tijdens meerdere alarmmeldingen van inkomende raketten. Het viel op dat bijna elke sirene leidt tot een uitruk naar de plek van een inslag of vallend puin. Of het nu gaat om het behandelen van verwondingen veroorzaakt door de aanvallen, valpartijen tijdens het haasten naar beschermde ruimtes, of meldingen van explosies in de buurt: het MDA-personeel is onderweg.

Het team vertrouwt op deze meldingen om inslaglocaties te lokaliseren en gebieden te scannen op mogelijke slachtoffers.

Op inslaglocaties van raketten, legde Mimran uit, zijn de meeste verwondingen het gevolg van de explosie. Dit kan onder meer leiden tot amputaties van ledematen, waarvoor onmiddellijke eerste hulp en snelle evacuatie naar het ziekenhuis nodig is. Op kleinere inslaglocaties veroorzaakt door clustermunitie, merkte Meir op, breken vaak branden uit, wat leidt tot gevallen van rookinhalatie.

De meeste mensen in beschermde ruimtes zullen waarschijnlijk niet gewond raken als een raket het gebied raakt, tenzij er een directe treffer is op de beschermde ruimte – een gebeurtenis die verwoestende gevolgen zou hebben.

MDA-personeel behandelt ook slachtoffers van angst – Israëli's die niet fysiek gewond zijn geraakt maar getuige waren van explosies en, in sommige gevallen, hun huizen of bezittingen hebben verloren. “Het gaat erom die persoon weer een gevoel van controle te geven over wat er om hem heen gebeurt,” legde Meir uit. “Als iemand door angst wordt overmand, voelt hij zich hulpeloos, niet in staat om met de situatie om te gaan. Wat we proberen te doen is hem eraan herinneren wie hij is, waar hij is, en hem aanmoedigen om zelfstandig te handelen.”

“We stellen ons voor, leggen uit dat ze worden geëvacueerd en vragen of ze iets uit hun huis willen meenemen of iemand willen waarschuwen,” voegde hij eraan toe. “Het herstellen van dat gevoel van controle helpt hen om met kracht uit de situatie te komen.”

Bij elk alarm moet het team klaarstaan om in de gele ambulance te springen en naar de plek van de ramp te racen – dag en nacht – wat vaak leidt tot slapeloze nachten.

Mesika, een legerverpleegster die onlangs bij de eenheid is geplaatst, woont in Bat Yam. In juni 2025 hielp ze bij de evacuatie van bewoners nadat een Iraanse ballistische raket de stad had geraakt. “Ongeveer 25 gebouwen rondom het getroffen gebouw zullen moeten worden gesloopt omdat hun infrastructuur is aangetast,” zei ze. Een Oekraïens gezin van vijf personen dat de oorlog in hun thuisland was ontvlucht, kwam bij de aanval om het leven.

Tijdens haar militaire dienst was Mesika gewend om schotwonden te behandelen. Ze werd ingezet langs de Israëlische grenzen met Egypte en Jordanië voordat ze zich aansloot bij de reddingseenheid van het Home Front Command. Het eerste conflict waarin ze haar training op grote schaal toepaste, was operatie Rijzende Leeuw.

“Ik ben bekend met ruïnes en puin. Ik ben getraind om in die omgeving te opereren,” zei ze. “Ik ben niet bang om een beschadigd gebouw binnen te gaan. Het hangt af van de locatie – als de structuur nog overeind staat, kunnen we naar binnen. Zo niet, dan worden de gewonden naar ons gebracht.”

In rustigere tijden leiden Meir, Mimran en Mesika een gewoon burgerleven. Meir is civiel ingenieur, Mimran softwareontwikkelaar en Mesika econoom bij een hightechbedrijf. Hun professionele expertise kan in het veld van cruciaal belang zijn. Meirs achtergrond in bouwkunde helpt bijvoorbeeld bij het beoordelen van gebouwen die door raketten zijn getroffen.

“Elk gebouw wordt ondersteund door pilaren die het aan de grond verankeren”, zei hij. “Als een pilaar beschadigd is, moet een ingenieur bepalen of de constructie kan worden hersteld of moet worden gesloopt en herbouwd. Totdat die beslissing is genomen, moet iedereen worden geëvacueerd vanwege het risico op instorting.”

Israël, merkte Meir op, wordt ongeveer elke 100 jaar getroffen door zware aardbevingen. “We naderen dat interval sinds de laatste,” zei hij. “Gebouwen hier zijn met dat in gedachten ontworpen, wat ook betekent dat ze de schokgolven van raketinslagen beter kunnen weerstaan.” De meeste nieuwere gebouwen voldoen aan deze normen, terwijl oudere constructies minder stabiel zijn.

In Israël worden nu meer appartementen gebouwd met versterkte schuilruimtes, en in sommige oudere gebouwen zijn dergelijke ruimtes later toegevoegd. “Wanneer veilige ruimtes achteraf worden toegevoegd, zie je na een raketaanval misschien een verticale kolom ervan nog overeind staan”, zei Meir. “In nieuwere gebouwen, waar ze deel uitmaken van het oorspronkelijke ontwerp, kan een hele zijde van het gebouw intact blijven omdat deze met meer beton is versterkt.”

Hoewel ondergrondse schuilplaatsen over het algemeen veiliger zijn dan veilige ruimtes in appartementen, waarschuwde Meir dat mensen die zich naar schuilplaatsen haasten onderweg een groter risico op letsel lopen. Sommigen zoeken ook beschutting in ondergrondse parkeergarages die niet aan de officiële veiligheidsnormen voldoen. “Een goede schuilplaats moet zich op een bepaalde diepte bevinden – doorgaans niveau min twee of min drie – en voldoen aan specifieke eisen voor in- en uitgangen, volgens de richtlijnen van het Home Front Command,” zei hij.

Meir merkte op dat Israël in eerdere conflicten met Hamas en Hezbollah voornamelijk te maken had met raketten en granaten met een veel minder vernietigende kracht dan die welke Iran gebruikt.

Terwijl het team zich klaarmaakte om te vertrekken om inslaglocaties in realtime te scannen, beschreef Mesika de mogelijkheden van de gele ambulance. Het voertuig is uitgerust met twee bedden, twee monitoren voor vitale functies en benodigdheden voor snelle levensreddende behandeling, waardoor het meer patiënten kan vervoeren dan een standaardambulance.

Mesika zit achterin bij de patiënten, Mimran rijdt en Meir verleent onderweg eerste hulp.

Op de eerste locatie in Rishon LeZion was het gebied nog niet afgezet. Een gezin in het gebouw verkeerde nog steeds in shock. Een raketfragment had het dak geraakt, maar er waren geen gewonden gemeld. Na verschillende locaties in Rishon LeZion en Holon te hebben gescand, werd de ambulance omgeleid om een patiënt op te halen die niets met de oorlog te maken had en die naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis moest worden vervoerd.

In het ziekenhuis ontmoette JNS Sarit, 53, uit Rishon LeZion, die door een ander MDA-team was binnengebracht nadat een onderdeel van een raket in de buurt van haar tuin was neergestort. “Er ging een alarm af en we gingen de schuilkelder in mijn huis in. Ik was met mijn dochters – mijn oudste woont niet bij ons – en mijn broer voegde zich bij ons,” zei ze. “Ongeveer 30 seconden later hoorden we een enorme explosie en beseften we dat het heel dichtbij was.”

“We belden de politie en gingen naar buiten om te zien dat onze tuin verwoest was. De schade was veroorzaakt door de ontploffing,” voegde ze eraan toe.

Sarit werd uit voorzorg naar het ziekenhuis gebracht vanwege hoge bloeddruk. “Veiligheidsruimtes redden levens. Neem het niet licht op – ga naar beschermde ruimtes als er een alarm afgaat,” zei ze. “Het redt levens, en het heeft die van ons gered.”