Sluiten

Zoeken.

Het was me het jaartje wel

Door Joanne Nihom - 

31 december 2020

2020 corona israel

2020... We zullen de afgelopen twaalf maanden niet snel vergeten. Begin maart vloog ik, na een korte vakantie in Nederland, terug naar Israël. Ik herinner me nog dat ik helemaal opgewonden raakte toen ik iemand met een mondkapje zag lopen op Schiphol.

Nu heb ik aan de binnenkant van onze buitendeur een mondkapje hangen, opdat ik het niet vergeet om te doen, want in Israël is het verplicht het overal te dragen. Menselijk contact, een omhelzing, een handreiking… Het werd allemaal verleden tijd. Ik raak zelfs geïrriteerd als mensen niet genoeg afstand van me houden, zoals in de supermarkt.

Nieuwe woorden

Het was het jaar waarin woorden die we nooit gebruikten gemeengoed werden, zoals seger - Ivriet voor lockdown.

Of bidud dat quarantine betekent.

Israëliërs staan bekend om hun gastvrijheid… Dit jaar was daar geen sprake van. Ook al hield niet iedereen zich er aan, grote (familie)bijeenkomsten waren verboden. Het toerisme, één van de grote pijlers van dit land, kwam totaal tot stilstand.

Alles was anders en toch ook weer helemaal niet.

Iedere ochtend komt de prachtige Israëlische zon weer op en verlaat ons aan het eind van de dag. Ooievaars zitten in de bomen, kraanvogels in het veld en de ibissen trekken voorbij. Het is overal groen, ook in de woestijn. Het mooie is dat er, als je op de natuur let, niets aan de hand lijkt, want die gaat gewoon door.

Israël coronavrij

De derde seger en het vaccineren van de gehele Israëlische bevolking binnen twee maanden, moet zorgen dat Israël het eerste land in de wereld wordt dat coronavrij is. Dat geeft vertrouwen voor de toekomst.

Ik doe mijn ogen dicht
Israël

ik zie families en vrienden samenzijn in gezondheid
schaars gevulde ziekenhuizen
een bruisend vliegveld
volle hotels
sprankelende terrassen waar jong en oud samenkomen, de handen schudden en elkaar omhelzen
Drukbezochte parken en bossen
toeterende auto’s
voordringende mensen
kleurrijke markten met een veelheid aan waar
hutjemutje op het strand
diensten van synagogen, kerken en moskeeën, de bezoekersaantallen niet meer gelimiteerd
Zichtbaar glimlachende mensen

Ik doe mijn ogen open
het is 2021.

Bedankt!

Ik wens u allen een gezegend en vooral gezond nieuwjaar en dank u voor het trouw lezen van mijn blogs. Ook dank ik Christenen voor Israël dat ze me de mogelijkheid geven om op deze manier met u te kunnen communiceren.

Ik eindig met de hoopvolle woorden van kunstschilder David Hockney:

Do remember
They cannot cancel the spring.

Vergeet het niet
Ze kunnen de lente niet afzeggen.

joannenihom-cirkel

De auteur

Joanne Nihom

Onze journaliste Joanne Nihom woont al jarenlang in Israël. “Israël is voor mij thuiskomen, onderdeel zijn van een ongelofelijke uitdaging. Israël is voor mij het land, de zee, de geur van alle kruiden. Israël is voor mij het zuiden, het noorden, het westen en het oosten. Israël is voor mij de bedoeïen, de druzen, de moslim- en christelijke Arabieren, de liberale en de orthodoxe joden. Een mozaïek van mensen, gewoonten, kleuren en geuren. Israël is voor mij geschiedenis, religie en cultuur, een mengelmoes van emoties. Die sfeer wil ik overbrengen, alsof de lezer toch een beetje in Israël is. “

Doneren
Abonneren
Agenda