Het is belangrijk om de verhalen te blijven vertellen. Over het verdriet, de pijn, het verlies en de impact die oorlog heeft op mensenlevens. Wat voor ons langzaam geschiedenis wordt, was voor anderen een rauwe werkelijkheid. Het doorgeven van die ervaringen voelt urgenter dan ooit.

Een zin die ik zo vaak van mijn ouders heb gehoord. En toch… gebeurt het. Nog steeds. Overal in de wereld.

Sinds 7 oktober 2023 voelt alles anders. De impact van die dag is nauwelijks te bevatten. Het heeft opnieuw duidelijk gemaakt hoe kwetsbaar vrijheid is, hoe snel veiligheid kan verdwijnen.  Toch wil ik het hier niet hebben over haat of over antisemitisme. Niet omdat het er niet is, integendeel. Maar juist op deze dagen wil ik ruimte maken voor iets anders. Voor verbinding.

4 en 5 mei, de combinatie van herdenken en het vieren van vrijheid, zijn bij uitstek momenten om de hand te reiken. Naar die buurman die ooit een nare opmerking maakte. Naar die vriend die je niet lijkt te begrijpen. Misschien zelfs naar iemand die voelt als je tegenstander.

De hand reiken.
In gesprek blijven.
Elkaar aankijken.
Proberen te begrijpen.
Misschien begint vrijheid daar wel.

Onze individuele impact op de wereld lijkt klein. Maar veel kleine gebaren samen kunnen iets groots vormen.

Laten we herdenken.
Laten we vrijheid vieren.
En laten we, juist op deze dagen, kiezen voor menselijkheid.