Olga, haar man en hun dochters kwamen een paar maanden geleden aan in Israël en sloten zich aan bij ‘First Home in the Homeland’. Ze werden hartelijk verwelkomd in kibboets Mashabei Sadeh in de Negev-woestijn. Dit is niet alleen een prachtige plek met een weelderige natuur, maar ook een zeer krachtige woestijn met een eigen geschiedenis en uitstraling.

Olga is een van hen. "Ik ben samen met mijn man en onze twee dochters van 11 en 2 jaar oud op 18 augustus 2025 naar Israël geëmigreerd. De vlucht van ons gezin – met dertien koffers en een kinderwagen – was perfect georganiseerd. Alles verliep zo soepel. Op de luchthaven werden we van het vliegtuig naar een taxi begeleid. Terwijl onze papieren werden verwerkt, kregen we lekkere broodjes en warme dranken. Israël heeft ons heel hartelijk verwelkomd", vertelt Olga.

Gezinnen komen vaak 's avonds laat aan in de kibboets, maar er staat altijd een vrijwilliger of een van de kibboetsleden klaar om hen te verwelkomen. Zij begeleiden de nieuwkomers naar hun nieuwe huis, waar het al warm en gezellig is, de tafel gedekt is en de koelkast gevuld is met eten, zodat ze na de lange reis iets kunnen eten. We vinden het erg belangrijk dat elk gezin het gevoel heeft dat ze bij een grote familie zijn aangekomen en er vanaf het eerste moment deel van uitmaken.

"Een comfortabele privébus bracht ons meteen naar kibboets Mashabei Sade. Daar werden we, ondanks onze late aankomst na middernacht, opgewacht door Elena Kovarsky (voormalig directeur van het programma), die ons ons appartement liet zien, waar alles klaar was voor onze komst, inclusief opgemaakte bedden en wat eten in de koelkast. We hebben ons de afgelopen maanden geïnstalleerd en iedereen is gelukkig. De kibboets heeft een prachtige groene omgeving, een winkel, een school, een kleuterschool, een kantine en een zwembad dat het hele jaar door open is."

De kibboets is echt een unieke plek. Het is heel klein, maar het heeft alles wat je nodig hebt om je thuis te voelen.

Maar het belangrijkste is natuurlijk niet de plek zelf, maar de mensen die er wonen. De mensen die 's nachts opstaan om elke familie te verwelkomen, die deelnemers begeleiden vanaf het allereerste telefoontje tot hun laatste Ulpan-examen (Ulpan is een intensieve cursus Hebreeuws), die naast onze nieuwe immigranten in de Hebreeuwse les zitten en vrienden voor het leven worden.

"We hebben geen naaste familieleden in Israël, maar de organisatoren van het programma hebben ons als familie verwelkomd. Voor mensen zoals wij is dit het beste wat er kan gebeuren als je met een gezin verhuist. We hebben voor dit programma gekozen in de hoop dat we ons gemakkelijker aan een nieuwe plek zouden kunnen aanpassen, en we hebben ons niet vergist. Ik kan me niet eens voorstellen hoe alles zou zijn verlopen als we eerst naar een hotel hadden moeten gaan en daarna zelf een woonplaats hadden moeten zoeken", zegt Olga.

Nu hebben Olga, haar man en hun kinderen de eerste fasen van de integratie achter de rug. De ouders studeren in de Ulpan en de dochters gaan naar de kleuterschool en de school. Hun oudste dochter Kira vindt alles in Israël erg leuk, vooral het klimaat. Ze spreekt nog niet zo goed Hebreeuws, daarom ligt de focus momenteel op het leren van de taal. Ze heeft een persoonlijke tutor op de plaatselijke school die dagelijks met haar werkt. Ze is ook toegelaten tot een professionele zwemafdeling in de kibboets, dus ze traint vier keer per week twee uur per keer en heeft geen tijd om zich te vervelen. De jongste, Alina, moet nog wennen aan de kleuterschool, maar de leraren doen hun uiterste best om haar te helpen.

"Onlangs vierde ze haar eerste verjaardag in Israël – ze werd drie. Het was belangrijk voor ons dat we op dat moment niet alleen waren. Onze nieuwe vrienden en buren kwamen langs en we feliciteerden haar in drie talen: Russisch, Hebreeuws en Engels. Het was heel ontroerend", herinnert Olga zich.

Olga en Aleksandr studeren Hebreeuws in de naburige kibboets Revivim. Ze staan nog aan het begin van hun reis, hoewel Olga al voor de verhuizing met de taal was begonnen. Ze zijn erg blij met hun groep en hun docent. In ons programma verloopt het leren van Hebreeuws op een heel natuurlijke manier – Hebreeuws wordt in het Hebreeuws onderwezen, zodat de studenten meteen in de juiste omgeving worden ondergedompeld. "De lerares Hebreeuws spreekt natuurlijk geen Russisch”, glimlacht Olga. "Ze legt de stof uit in een mix van Hebreeuws en Engels. Mijn man spreekt geen Engels, dus voor hem is het nog moeilijker. Maar we laten ons niet ontmoedigen, we doen ons best. De lerares doet ook haar best; ze is erg aardig."

Olga vertelde dat ze als fotografe erg geïnspireerd wordt door de lokale natuur en landschappen. In hun vrije tijd proberen ze de omgeving te verkennen en door het land te reizen. Samen met hun groep “First Home in the Homeland” hebben ze al een reis gemaakt om het graf van David Ben-Gurion te bezoeken en de flora en fauna van de Negev te ontdekken. "Ik word geïnspireerd door wandelingen in het weekend. Met het spaargeld dat we hebben meegenomen, hebben we een goedkope auto gekocht, en nu kunnen we de kinderen meenemen naar de zee en naar het park... Als de kinderen gelukkig zijn, zijn wij dat ook!“

Wilt u ook bijdragen aan het project 'First Home in the Homeland'? Klik dan op onderstaande knop.