Chai = leven

We beginnen. De gastheer van de avond, Karel van der Plas, heet alle aanwezigen welkom. De artiesten, zowel Joodse als christelijke muzikanten, spelen het lied ‘vrede voor Jeruzalem’. De sjofar klinkt. Alle aanwezigen houden in stilte een kaarsje omhoog, een teken van licht, van hoop, van leven. Tegelijk worden foto’s getoond van hen wiens leven bruut werd beëindigd. 1200 mannen en vrouwen, bejaarden en kinderen, op die vreselijke dag in oktober. De gebeden stijgen in stilte op: gebeden van troost voor de families, gebeden van genezing van een afschuwelijk trauma. Maar ondanks alle pijn, alle verdriet en al het leed, gaat het leven door. Am Yisrael Chai! Een grote ‘Chai’ wordt onthuld op het podium. Chai betekent leven: want het Joodse volk leeft!

Hoop en vertrouwen

Frits Barend loopt het podium op en deelt het verhaal van zijn oma en opa, die tijdens de oorlog ondergedoken zaten. Die als door een wonder gered werden van de gaskamers. Zijn leven heeft hij te danken aan de moed van christenen uit Friesland. Hij besluit zijn toespraak emotioneel: “Dat ik hier nu sta, dat ik kinderen en kleinkinderen heb, dat dank ik maar aan twee mensen. Aan twee Friese boeren, die met overtuiging hebben gezegd: wij moeten iets doen voor de Jodenmensen. Net zoals jullie dat doen. Bij Christenen voor Israël voel ik me thuis, in deze wereld die ontzettend agressief is tegen de Joden, en waar zo veel antisemitisme is. Bij jullie voel ik me thuis.”

Maxim was ruim twee jaar gegijzeld in Gaza

7 oktober 2023 staat centraal. De dag waarop de Israëlische Maxim Herkin de dood in de ogen keek. Hij werd, net als 250 anderen, ontvoerd naar Gaza waar hij 738 dagen in eenzame opsluiting gevangen werd gehouden door terroristen van Hamas. Vanavond is hij in Barneveld om zijn verhaal te delen, zodat het nooit vergeten wordt. Maxim: “Onder de grond, in de tunnels van Gaza, wisten wij als gijzelaars van de vele demonstraties wereldwijd waarin jullie ons steunden. Dat heeft ons enorm veel hoop gegeven. Ik wil jullie bedanken dat jullie schouder aan schouder staan naast Israël, dat jullie ons steunen. Jullie staan voor vrijheid en voor de toekomst. “

Zichtbaar zijn

Spreker Jacques Brunt opent de Bijbel. “Er zijn heel wat reuzen geweest die opstanden tegen Israël en tegen de God van Israël. Vandaag horen we opnieuw gebrul en gehoon van de Goliaths in onze wereld. En toch zeggen we vanavond: am Israël chai. Zolang de God van Abraham, Isaac en Jakob leeft zal Israël leven!”

Rabbijn Yanki Jacobs neemt het woord en benadrukt aan alle Israëlvrienden: “Ons verhaal moet verteld worden. Wij moeten zichtbaar zijn. Niet door harder te schreeuwen dan de ander, maar door aanwezig te zijn. Door betrouwbare informatie te delen. Niet door de ander te demoniseren, maar door onszelf en ons verhaal te humaniseren. Door te tonen dat Jeruzalem niet alleen verleden is, maar ook heden”.

Eeuwenoude hoop

De avond besluit met het zingen van het Hatikva, het Israëlische volkslied. De eerste tonen klinken door de zaal en langzaam zingt iedereen mee. De muziek vult de ruimte en verbindt de aanwezigen met Israël en met elkaar. De woorden van het lied krijgen deze avond een bijzondere lading: een eeuwenoude hoop op vrijheid en een toekomst in vrede. Zestienhonderd stemmen klinken samen door de zaal, terwijl de beelden van de avond nog op het scherm staan. Het verdriet om 7 oktober is niet verdwenen, maar de avond eindigt vol hoop. Met muziek, verbondenheid en een vastberaden boodschap: Am Yisrael Chai. Israël leeft.

Heeft u de herdenkingsbijeenkomst gemist en wilt u deze terugkijken?