Jacques Brunt, organisator van de Israëlmanifestatie, opent de avond. Na zijn openingswoord vullen de klanken van de sjofar het plein in de hoofdstad. Onder leiding van Christian Verwoerd begint de muziek. Er wordt gezongen. De sfeer is gemoedelijk en warm. Mensen staan met hun handen omhoog, sluiten hun ogen en grijpen elkaar vast. De God van Abraham, Izaäk en Jakob wordt bezongen.

Shanna Vink-Meijer beklimt het podium. Haar toespraak grijpt mij aan. Shanna is een Joodse vrouw die vanuit haar hart en met ontzettend veel kracht en moed deelt hoe Joods leven in Nederland de kop in wordt gedrukt. “Het is niet vijf voor twaalf, het is half één. Misschien had ik al moeten gaan, maar ik wil helemaal niet gaan. Eeuwenoude Jodenhaat heeft een nieuwe vorm gekregen. Een vorm die sociaal geaccepteerd is, die hip is, die aangemoedigd wordt.”

Ze sluit af met de woorden: “Wij hebben geen behoefte aan mensen die te laat zeggen dat ze aan onze kant stonden. We hebben mensen nodig die dat nu laten zien.” Het publiek juicht om de woorden van Shanna te onderstrepen. “Wacht niet tot over twintig jaar om nog meer Stolpersteine te poetsen of schoon te maken. Organiseer straks niet nog meer rondleidingen langs de plekken waar wij ooit woonden. Ik wil geen ooit worden.” Haar boodschap is duidelijk en krachtig: “Free the Jews from antisemitism!”

Terwijl Shanna rake woorden spreekt, besluit een groep jongeren vanaf het balkon van de H&M aan de achterkant van het plein een enorme Palestinavlag uit te rollen. De vlag hangt over het gebouw en bedekt twee etages. De strijd rond Israël wordt even heel beeldend: duizenden christenen en Joden met Israëlvlaggen tegenover een groep mensen die ‘Free Palestine’ schreeuwen en daarmee een tegenreactie geven op de manifestatie. De enorme vlag hangt niet lang. Binnen dertig seconden wordt deze vanaf de grond door mensen naar beneden getrokken.

Ds. Oscar Lohuis opent zijn toespraak met Psalm 83: “Kom, zeiden zij, laten wij hen uitroeien, zodat zij geen volk meer zijn en aan de naam van Israël niet meer gedacht wordt” (Psalm 83:5). Hij wijst erop dat twee generaties geleden nagenoeg alle Joden werden afgevoerd. Ook op 7 oktober 2023 werd dit vers opnieuw waarheid. Hamas zegt dat zij 7 oktober nog wel honderd keer willen overdoen.

Tegelijkertijd verkondigt ds. Lohuis ook een bemoedigende boodschap. Miljoenen christenen denken, wanneer ze de Bijbel openslaan, aan Israël en zij bidden voor dit land en volk. In de verdrukking en onderdrukking wordt het volk Israël groot. God heeft altijd het hoogste woord. De uittocht uit Egypte was de meest spectaculaire uittocht ooit. Elke keer als mensen zich tegen Israël keren, komt er een omkering van het lot. Dat is Gods belofte aan Zijn volk.

Bekijk hier een sfeerimpressie van de avond.

Foto's: André Dorst

Opperrabbijn Jacobs opent zijn toespraak met: “Vaak wordt mij de vraag gesteld: bestaan er nog wonderen? Mijn steevaste antwoord luidt dan: kijk naar mij. Ik ben een Gods wonder!” Hij wijst erop dat het een wonder van Boven is dat een volk, dat eeuwenlang is onderdrukt en vervolgd, nog altijd bestaat en zelfs een eigen land heeft. Jacobs trekt daarop een fles open uit “bezet gebied”, proost en neemt een slok: “Lechajiem, Lechajim, op het leven en op shalom voor alle volkeren van Gods aarde”, klinkt het.

Dan is het moment daar: een enorme Israëlvlag wordt uitgerold. Het is inmiddels donker geworden. Onder de vlag schijnen mensen met hun mobieltjes, waardoor overal lichtpuntjes te zien zijn. Opnieuw klinkt de sjofar. Dan wordt het Israëlische volkslied ingezet. De manifestatie loopt ten einde.

Jacques Brunt besluit de avond: “We willen het vanavond nog een keer tegen elkaar zeggen, nog een keer tegen de Joodse gemeenschap in Nederland, nog een keer tegen Israël, het volk van God zeggen: wij zijn jullie niet vergeten en we laten jullie niet in de steek.” De massa mensen op de Dam stemt van harte met deze woorden in: “Am Yisrael Chai.”

Na afloop blijft de politie staan. Er zijn wat kleine opstootjes. De Dam wordt langzaam leger. Terwijl mensen richting het station of de bussen lopen, worden er nog verschillende Israëlische nummers gezongen, wordt er gedanst en gelachen. Hier kon je vanavond even ademhalen. Even geen discussie. Geen uitleg waarom je achter Israël staat. Het was een avond van broederschap en omzien naar Zijn volk.

De Israëlmanifestatie gemist? De hele avond is hier terug te kijken: