Ik ben een Aramese maronitische christen en een Israëlische staatsburger, die geniet van de vrijheid van een Joods-Israëlische democratie, omdat ik geboren ben in Israël en niet in Libanon waar Hezbollah ons volk onderdrukt.

De maronieten zijn een Aramees-Fenicisch christelijk volk dat al duizenden jaren in Libanon woont. Zij stichtten Libanon als een autonome entiteit in de zevende eeuw, die in 1308 werd verslagen door de Mamlukken. Later namen de Ottomanen de macht over en controleerden zij de maronitische gebieden. In de zestiende eeuw herstelden zij de banden met Rome en het Westen, gevolgd door een bondgenootschap met de druzen. Na de Eerste Wereldoorlog stichtten de maronieten de moderne staat Libanon als een christelijk toevluchtsoord voor vervolgde christenen in de Levant.

De druzen vormen een aparte religieuze groep in de Levant. Tijdens de zeventiende eeuw ontstond een samenwerkingsverband tussen maronieten en druzen, gekenmerkt door gezamenlijke handel en autonoom bestuur. Hoewel dit in 1860 werd verstoord door sektarische conflicten, blijft het een belangrijke historische pijler van de Libanese staat.

De soevereiniteit van Libanon werd echter snel gekaapt; het land werd ingenomen door krachten die onveiligheid en instabiliteit brachten voor de maronieten. Vanaf de oprichting van Groot-Libanon volgde een cyclus van geweld. Belangrijke gebeurtenissen zijn de oorlog van 1958 en de Palestijnse aanvallen in 1975, die leidden tot een burgeroorlog en het einde van de leidende rol van de maronieten.

De aanwezigheid van de sjiieten in Libanon gaat terug tot het tijdperk van het Abbasidische kalifaat, toen Arabische stammen hier naartoe werden gebracht om zich te vestigen in gebieden die waren afgenomen van christenen. Zo omringden zij de laatste vrije christelijke entiteit in de Levant met als doel deze te verstikken. Historisch gezien vestigden sjiieten zich in gebieden die grenzen aan christelijke bevolkingsgroepen; vandaag de dag zien we nog steeds voortdurende pogingen om christelijke gebieden te infiltreren.

Joden en maronieten

De betrekkingen tussen Joden en maronieten gaan terug tot de negentiende eeuw. In 1840 kwamen maronieten tussenbeide om een bloedbeschuldiging in Damascus te stoppen, terwijl Joden in 1860 tussenbeide kwamen om bloedbaden tegen maronieten te stoppen. De relatie bleef bestaan via het patriarchaat, de Alliance Israélite Universelle en de zionistische beweging.

In 1937 verklaarde de maronitische patriarch dat maronieten en Joden gemeenschappelijke wortels hebben en nodigde hij vervolgde Joden uit om in Libanon te wonen. Later adviseerde hij de UNSCOP om een christelijk thuisland in Libanon en een Joods thuisland in Palestina te ondersteunen. In 1949 werd een wapenstilstand ondertekend, met hoop op normalisatie.

Deze inspanningen werden ondermijnd door Arabisch-islamitische groeperingen, Palestijnse organisaties zoals de PLO en hun bondgenoten, gesteund door Syrië en Iran. Zij ontketenden conflicten en pleegden aanvallen op Israël vanaf de zuidgrens.

Hezbollah

Tegenwoordig vormt het noordfront een belangrijke frontlinie tegenover Iran en Hezbollah. Deze sjiitische militie werd sterker na de burgeroorlog en nam de controle over delen van Libanon over. De organisatie heeft Israël aangevallen, maar ook Libanese politici en druzische en christelijke dorpen.

Israëlische dorpen in het noorden, zowel christelijke als Joodse, worden bedreigd door raketten. Iran en Hezbollah maken geen onderscheid; iedereen in Israël is een doelwit. Hezbollah gebruikt volgens Israël burgers als menselijk schild en dorpen voor militaire infrastructuur. Als christelijke gemeenschap in het noorden van Israël begrijpen wij dat zolang Hezbollah aanwezig is, er geen veiligheid is.

Oplossing

De tijd van ‘beperking’ is voorbij. Israël moet absolute veiligheid garanderen. Wij kunnen geen Iraanse aanwezigheid tolereren dicht bij onze huizen. Hezbollah moet in heel Libanon worden gedemilitariseerd.

De diverse gemeenschappen in Libanon zijn als olie en water. Ze hebben verschillende geloofsovertuigingen en visies. Ik geloof dat de oplossing een federaal systeem is, vergelijkbaar met Zwitserland. Maronieten en druzen zouden een aaneengesloten federale staat moeten hebben tot aan de Israëlische grens. Dit zou christenen beschermen en de druzen verbinden met hun broeders in Israël en Syrië, en vrede en handel mogelijk maken.

Ten slotte zouden Israël en de VS de banden moeten aanhalen met Libanese groeperingen die zich tegen Hezbollah verzetten. De vernietiging van Hezbollah is niet alleen in het belang van Israël, maar van het hele Midden-Oosten en van christenen in het bijzonder.

Dit artikel verscheen eerder in onze maandkrant Israël Aktueel. Klik hier om gratis abonnee te worden!