Als ik een groep christenen in de adventtijd zou vragen wat Jezus uiteindelijk komt doen op aarde, dan zal het antwoord in de richting gaan van Zijn sterven aan het kruis ter verzoening van onze zonde. Hij herstelt de relatie tussen God en mens.

Dat is helemaal juist en Bijbels! Toch valt het mij telkens weer op dat de engel Gabriël, wanneer hij de geboorte van Jezus aankondigt bij Maria, daar niet over spreekt. Gabriël spreekt over dat “Hij zal zitten op de troon van Zijn vader David” en dat “Hij Koning zal zijn over het huis van Jakob” (Lukas 1:31-33). Troon van David? Koning zijn? Huis van Jakob? Waar heeft Gabriël het precies over? Waarom spreekt hij niet over het verzoenend lijden, de kruisdood en de opstanding? Waarom spreekt hij niet over de Jezus zoals ik Hem zou omschrijven?

Wie is Jezus?

We mogen onszelf die vraag zo nu en dan weleens stellen: welk beeld hebben wij van Jezus? Is dat beeld volledig? Of zien we maar slechts een deel van wie Hij werkelijk is?

De Lofzang van Zacharias, de vader van Johannes de Doper, profeteert vlak voor de geboorte van Jezus over wie Hij is en wat Hij komt doen. En ook hij spreekt niet op de eerste plaats over de christelijke thema’s. Hij heeft het over hele andere zaken. Dat die zaken niet te verwaarlozen zijn, blijkt uit het feit dat hij “vervuld werd met de Heilige Geest en profeteerde” (Lukas 1:67). Hij spreekt dus woorden van God. Dat betekent voor ons dat we aandachtig naar zijn woorden moeten luisteren. Hij kan ons iets laten zien wie Jezus in Zijn volheid is.

Lofzang van Zacharias

In deze serie gaan we vers voor vers door de Lofzang van Zacharias heen. We gaan misschien vertrouwde dingen horen, maar misschien ook wel nieuwe ontdekkingen doen. Ik hoop en bid dat het je dichter bij Hem brengt!

“En Zacharias, zijn vader, werd vervuld met de Heilige Geest en profeteerde: Geprezen zij de Heere, de God van Israël, want Hij heeft naar Zijn volk omgezien en er verlossing voor tot stand gebracht. En Hij heeft een hoorn van zaligheid voor ons opgericht in het huis van David, Zijn knecht, zoals Hij gesproken had bij monde van Zijn heilige profeten, die er door de eeuwen heen geweest zijn, namelijk verlossing van onze vijanden en bevrijding uit de hand van allen die ons haten, om barmhartigheid te bewijzen aan onze vaderen en te denken aan Zijn heilig verbond, de eed die Hij aan Abraham, onze vader, gezworen heeft om ons te geven, dat wij, verlost uit de hand van onze vijanden, Hem zouden dienen zonder vrees, in heiligheid en gerechtigheid voor Hem alle dagen van ons leven” (Lukas 1:67-75).