Onlangs bezocht ik Tel Azeka. Vanaf Tel Azeka heb je een goed uitzicht over het dal van Ela, de vallei waar David tegenover Goliat stond. Terwijl ik omhoogliep tussen de stenen en de wind over de heuvels hoorde waaien, werd de Bijbelse geschiedenis tastbaar. Hier stond werkelijk een jonge herder tegenover een krijger die G’d en Israël bespotte en intimideerde.

Langs het pad stonden verzen uit het boek Samuël gegraveerd. Eén zin trof mijn ziel: “Jij komt naar mij toe met zwaard, speer en lans, maar ik kom naar jou toe in de naam van G’d der Heerscharen.” Deze woorden laten hun diepe sporen na in Israëls realiteit en vormen tot op vandaag de kracht van Israël.

De soldaten van koning Saul zagen slechts een militair probleem. Zij keken naar Goliats postuur. Vanuit menselijk perspectief leek de strijd verloren. David keek anders. Hij zag niet alleen een Filistijnse krijger, maar iemand die de G’d van Israël uitdaagde. Terwijl anderen gevangen zaten in fysieke angst en menselijke logica, keek David met geloof als een diepere manier om de werkelijkheid te begrijpen.

Ook het huidige Israël leeft tegenover enorme “Goliats”. Militair, politiek en internationaal zijn de uitdagingen immens. Israël is een klein volk in een vaak vijandige regio. Toch bestaat het niet alleen. Israël bloeit. Wie door Israël reist, ziet wonderen in realtime: woestijnen die vruchtbaar worden, families die ondanks oorlog blijven trouwen en kinderen krijgen, een samenleving die toekomst blijft bouwen.

Toen ik boven op Tel Azeka stond en uitkeek over de vallei, besefte ik plotseling: dit verhaal is niet voorbij. Wij leven er middenin. Israël vandaag is David tegenover Goliat. Niet omdat wij zwak zijn maar omdat wij telkens opnieuw geconfronteerd worden met machten die groter lijken dan wijzelf. Toch blijft dit kleine land overeind - niet alleen dankzij technologie of militaire kracht, maar dankzij een overtuiging die dieper gaat: dat het Joodse volk een missie en een verbond met G’d heeft.

De Bijbel is geen oud geschiedenisboek. Deze verhalen zijn geschreven om komende generaties kracht te geven. David leert ons dat de grootste overwinning begint met innerlijke helderheid: weten wie je bent en namens Wie je staat.

De Assyriërs, de Babyloniërs, de Perzen en Grieken, de Romeinen, de Byzantijnen, de Kruisvaarders, de Ayyubiden (Saladin) en Mamelukken leken ooit onaantastbaar. Vandaag bestaan zij alleen nog in geschiedenisboeken. Israël leeft. Daar stond ik, in de herboren Joodse staat, luisterend naar voetballende kinderen op de heuvel waar David ooit zijn steen slingerde. Op zulke momenten begrijp je dat wonderen niet altijd de natuur doorbreken. Soms zijn wonderen simpelweg een volk dat ondanks alles blijft bestaan.

Daarom moeten wij dankbaar zijn, iedere dag opnieuw. Want in een wereld vol vijandschap mogen wij getuigen zijn van iets groters: het levende vervolg van een Bijbels verhaal dat nooit is geëindigd.