De profeet Zacharia kwam uit een priestergeslacht dat uit de ballingschap was teruggekeerd. Hij was waarschijnlijk nog jong toen hij begon met profeteren (Zacharia 2:4). Het boek Zacharia begint met een oproep tot bekering - “Keer terug naar Mij, spreekt de Heere van de legermachten, dan zal Ik naar u terugkeren” - en is verder een aaneenschakeling van nachtelijke visioenen, historische gebeurtenissen en profetieën.

Israël en de volkeren

Zoals alle profeten, uit Zacharia kritiek op zowel Israël als op de volken. Hij verwijt Israël dat de rechtspraak niet eerlijk is. Ook spoort hij hen aan elkaar lief te hebben en barmhartigheid te bewijzen, weduwen en wezen, vreemdelingen en armen niet te verdrukken en geen kwaad tegen elkaar te beramen (7:9-10). Gods verwijt aan het adres van de volken lezen we in 1:15: “Ik ben zeer toornig op de overmoedige heidenvolken, die, terwijl ik maar een beetje toornig was, meehielpen ten kwade”.

Waar Israël opgeroepen wordt zich te bekeren, kondigt Zacharia ten aanzien van de volken in eerste instantie Gods oordeel aan. In het tweede nachtgezicht bijvoorbeeld slaan smeden de horens (dat is de kracht) neer van de volken die Juda verstrooid hebben (1:18-21).

Elders lezen we hoe God Israël gebruikt om de volkeren te oordelen: “Want ik span mij Juda, op de boog leg ik Efraïm, en wek uw kinderen, o Sion, op tegen uw kinderen, o Griekenland, en maak u als het zwaard van een held” (9:13-14).

Toch is Zacharia een troostrijk en hoopgevend Bijbelboek. De centrale boodschap is namelijk: God zal zich ontfermen over Israël en de volken, in barmhartigheid terugkeren naar Jeruzalem (1:16) en Koning worden over de hele aarde (14:9).

De Messias

Na de Here God heeft de Messias in het boek Zacharia een hoofdrol. Herhaaldelijk wordt Hij genoemd, alleen in bedekte termen. Op twee plaatsen wordt Hij met ‘de Spruit’ aangeduid. In 3:8-9 is Hij degene door wie de Here God op één dag de ongerechtigheid van Israël, land en volk, zal wegnemen. In 6:12-13 bouwt Hij de tempel van de Heere, zal als heerser zitten op Zijn troon en tegelijkertijd priester zijn. In 9:9-10 bewerkt Zijn nederigheid vrede, in Israël en wereldwijd.

Aangrijpend is om in hoofdstuk 12 te lezen over de hereniging van Jezus en Israël. “Maar over het huis van David en over de inwoners van Jeruzalem zal Ik de Geest van de genade en van de gebeden uitstorten.” Dan zullen zij opzien naar degene die ze doorstoken hebben en rouw bedrijven zoals bij het verlies van een enig kind. Niet alleen Jeruzalem, maar het hele land zal een rouwklacht aanheffen. De woorden die ze dan zullen spreken, staan in het bekende 53^e hoofdstuk van Jesaja, zo leerde ik van Marjorie Eberlé-Gotlib.

Zacharia 13 vertelt over de verzoening en vernieuwing die Israël vervolgens zal ervaren. Volgens Lance Lambert is het het eerstvolgende heilsfeit in de heilsgeschiedenis waarnaar we mogen uitzien.

Jeruzalem

Het eerste gedeelte van hoofdstuk 12 beschrijft de omstandigheden waaronder de toekomstige bekering van Israël plaatsvindt. De naties hebben zich daar verenigd in een laatste poging een einde te maken aan de Joodse aanwezigheid in Jeruzalem en in het hele land. Het is de ultieme poging van satan om te bewijzen dat de Here God een leugenaar is, net zoals hij. Voor de Here God zal het juist een mooie gelegenheid zijn om te laten zien dat Hij trouw is aan Zijn eens gedane beloften aan Abraham, Isaak en Jakob en oppermachtig is. Daarom loopt het niet goed af met de belegeraars van Jeruzalem. In Zacharia 14:12-15 vindt u de huiveringwekkende details. De overgeblevenen van de volken zullen dan eindelijk het koningschap van de Here God erkennen. Jaarlijks zullen ze opgaan naar Jeruzalem om zich neer te buigen voor de Schepper.

Het boek Zacharia eindigt met de veelbetekenende vermelding dat in de tempel geen Kanaäniet meer zal zijn. De afgoden zullen voorgoed afgedaan hebben en de naam van de Heere zal als enige zijn overgebleven op aarde (14:9). Het is de onuitsprekelijke Naam, die dan op ieders lippen zal zijn en waarin de hele schepping zich mateloos en eindeloos zal verheugen!

Deze overdenking verscheen eerder in onze maandkrant Israël Aktueel. Klik hier om gratis abonnee te worden!