"Want de HEERE, uw God, brengt u in een goed land: een land met waterbeken, bronnen en diepe wateren, die ontspringen in het dal en op het gebergte" (Deuteronomium 8:7).
De Emek Rephaim is een Bijbelse vallei ten zuidwesten van Jeruzalem. Op dit strategische slagveld, op de grens van Juda en Benjamin, versloeg koning David de Filistijnen. De brede vallei loopt ten westen van de Ben-Hinnom vallei en daalt van Jeruzalem af naar de kust.
De Nachal Rephaim (beek), de belangrijkste zijtak van de Nachal Soreq, ontspringt in de German Colony (Duitse Kolonie) wijk in Jeruzalem.
Deze beek (die in de zomer droog staat) wordt gevoed door verschillende bronnen:
-
Ein (bron) Lavan – vlakbij het Jeruzalem Aquarium
-
Ein al-Balad (Itamar-bron) – van het verlaten Arabische dorp Walaja
-
Ein Chaniya
De Ein Lavan ligt aan de voet van de Jeruzalemse wijken Kiryat Menachem en Giv‘at Masua. De Ein Chaniya ontspringt ongeveer vier kilometer ten westen van de wijk Manahat (Malha) in Jeruzalem en vloeit in de Nachal Rephaim.
Specifieke Hebreeuwse woorden beschrijven Israëls geografische en hydrologische waterwegen. Een aantal voorbeelden:
- Nahar (נָהָר): een grote, stromende, permanente rivier (bijv. de Jordaan - Nahar HaYarden).
- Nachal (נַחַל): Een beek, stroom of ravijn/vallei; vaak een wadi die in de winter water voert en in de zomer opdroogt. (b.v. Nachal Kidron (נַחַל קִדְרוֹן); Nachal Kishon (נַחַל הַקִּישׁוֹן))
- Ma'ayan (מַעְיָן): Een bron of waterbron.
- Ein (עין): bron, vaak gebruikt als voorvoegsel voor plaatsnamen, zoals Ein Gedi, Ein Gev of Ein Chaniya.
Het Rephaim-bronnenpark en het Jeruzalem-park (een gebied van 3,6 hectare) wordt beheerd door de Jerusalem Development Authority, de Israel Antiquities Authority en de Israel Nature and Parks Authority.
Voordat de Ein Chaniya in de heuvels van Judea een nationaal park werd, was het een ruïne waar Arabische jongelui wilde feesten hielden. Nu is het goed onderhouden park een juweeltje. Bezoekers kunnen op verschillende punten via een QR-code achtergrondinformatie beluisteren. En genieten van de prachtige omgeving.
Onderzoekers denken dat het gebied van de Chaniya-bron al tijdens de Eerste Tempelperiode bewoond werd en misschien zelfs wel eerder. Een fragment werd gevonden van een zuilkapiteel van het proto-Ionische type, een stijl die kenmerkend is voor gebouwen en landgoederen van koningen uit het Eerste Tempeltijdperk. Bij de bron werd ook een zeldzame zilveren munt gevonden – een drachme geslagen in Ashdod tijdens de Griekse heerschappij (420 -390 v.Chr.)
Door de eeuwen heen voorzagen de bronnen de bewoners van drinkwater en water om kleine moestuinen te irrigeren. Later werden in het grootste deel van het gebied druiven, vijgen en olijven verbouwd. Op de Nachal Rephaim-helling zijn nog steeds honderden meters oude terrassen te zien die ooit de helft van het berggebied besloegen. De meeste bronnen die op de hellingen van de Rephaim-beek ontspringen hadden een bescheiden maar constante watertoevoer. Om de watertoevoer van de bronnen te vergroten, groeven de oude bewoners korte tunnels in de waterhoudende laag, en vingen het water op in poelen of bassins.
De Grieken en Romeinen geloofden dat nimfen (mythische wezens die half goddelijk en half menselijk waren) in de buurt van bronnen leefden. Het nymphaeon (fontein) bevat een nis waar in de Romeinse tijd waarschijnlijk een afgodsbeeldje heeft gestaan. Later sierden de nymphaeons seculiere gebouwen en rijke huizen. De locatie bereikte haar hoogtepunt tijdens de Byzantijnse periode (vierde tot zesde eeuw n.Chr.), zoals blijkt uit de munten, aardewerk- en glasvaten, dakpannen en kleurrijke mozaïeksteentjes die bij opgravingen op de locatie werden gevonden. In deze periode werd het nymphaeon gebruikt als het grootste irrigatiebassin (ca. 8 × 10 m) in het Jeruzalemgebergte.
Het is mogelijk dat Chaniya Spring in deze periode al werd geïdentificeerd als de bron van Filippus, de plaats van de doop van de Ethiopische eunuch. (Handelingen 8:26–40) Zijn doop was een sleutelgebeurtenis in de verspreiding van het christendom. Tegenwoordig houden de Armeense Kerk (die eigenaar is van het terrein) en de Ethiopische Kerk religieuze ceremonies op deze plek. Voor Pesach halen sommige religieuze Joden water uit het bassin om de speciale matse, matza shmura genaamd, te bereiden.
De oude spoorlijn van Jaffa naar Jeruzalem, die in 1892 in gebruik werd genomen, loopt door de Emek Rephaim. De Israëlisch-Jordaanse wapenstilstandslijn liep door dezelfde vallei. In het wapenstilstandsverdrag met Jordanië (1949) werd de gehele lengte van de spoorlijn bij de staat Israël ingelijfd, evenals de Chaniya-bron. De inwoners van het Arabische dorp Battir kregen het recht om hun land bij het spoor, dat binnen de Groene Lijn (de grens van vóór 1967) lag, te blijven bewerken.
De Emek Rephaim en de bronnen die in de Nachal Rephaim vloeien, weerspiegelen Gods trouw in de Bijbelse plaatsen en mensen waarover we in de Bijbelverhalen lezen. Elke berg, dorp, stad, beek en rivier in Israël die in de Bijbel genoemd wordt, herinnert ons eraan dat de Heere God getrouw is aan Zijn Woord. In Israël komen de Bijbelverhalen in geuren en kleuren tot leven!
In deze video brengt de 'relaxing walker' een (winter) bezoek aan Ein Chaniya. Geniet ervan!