‘Dit is hoe overwinning eruitziet’
Knessetvoorzitter Amir Ohana opende de formele plechtigheid door de emotionele lading van de avond te schetsen. Met verwijzing naar taal uit het boek Esther “en het werd omgekeerd” noemde hij ontwikkelingen van het afgelopen jaar als tekenen van nationale veerkracht. “Wanneer in het afgelopen jaar, midden in de oorlog, 20.000 Joden ervoor kozen om aliyah te maken, dat is hoe overwinning eruitziet. Wanneer in het afgelopen jaar 177.000 baby’s in Israël werden geboren, dat is hoe overwinning eruitziet,” zei Ohana.

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu, die samen met zijn vrouw Sara aanwezig was, sprak vanwege veiligheidsredenen via een vooraf opgenomen videoboodschap. Hij zei dat Israël “als een leeuw is opgestaan en als een leeuw heeft gevochten” en “hard heeft toegeslagen tegen het terreurregime in Iran.”Netanyahu zei dat Israël “sterker is dan ooit” en prees wat hij omschreef als belangrijke militaire prestaties en de alliantie van het land met de Verenigde Staten. “Israël is sterker dan ooit, en samen met de Verenigde Staten leiden wij de strijd tegen de krachten van het kwaad in de wereld,” zei Netanyahu, die de huidige periode omschreef als een “generatie van herleving” waarin Israël langdurige bedreigingen voor zijn bestaan het hoofd biedt.

Hij zei dat Israël aanzienlijke klappen heeft toegebracht aan wat hij de Iraanse “as van het kwaad” noemde, die volgens hem erop uit is de Joodse staat te vernietigen. Verwijzend naar de voortdurende regionale vijandelijkheden zei hij dat Israël beslissende stappen heeft genomen om wat hij beschreef als existentiële dreigingen weg te nemen, waaronder gevaren van het Iraanse nucleaire en ballistische raketprogramma.“In de Oorlog van Herleving, in Operatie Rising Lion en Operatie Roaring Lion, hebben wij grote prestaties geleverd,” zei Netanyahu, die de veiligheidsdiensten, de burgers en de leiding van Israël krediet gaf voor het versterken van de regionale positie van het land.

Hij benadrukte nieuwe samenwerkingsverbanden en diplomatieke kansen die volgens hem de strategische positie van Israël hebben uitgebreid. “In elke generatie staan er vijanden op om ons te vernietigen,” zei Netanyahu, eraan toevoegend dat Israël deze bedreigingen blijft weerstaan met eenheid en vastberadenheid.

Twaalf fakkels, twaalf verhalen
Het hart van de ceremonie werd gevormd door de 12 fakkeldragers die waren gekozen om de Israëlische samenleving te vertegenwoordigen. De groep van dit jaar bestond uit mensen uit het leger, de medische wereld, technologie, cultuur en publieke dienstverlening.

De ceremonie begon met twee IDF-officieren van wie de identiteit om veiligheidsredenen deels verborgen werd gehouden. Luitenant-kolonel M., een voormalig squadroncommandant die betrokken was bij operaties tegen Iran, droeg zijn fakkel op aan de duizenden vluchten die zijn uitgevoerd ter verdediging van Israël en aan het personeel dat deze missies mogelijk maakte. Majoor N., een inlichtingenofficier die op 7 oktober gewond raakte en terugkeerde naar haar dienst voordat zij opnieuw ernstig gewond werd, droeg haar fakkel op aan gewonde soldaten “getroffen in lichaam en ziel” en aan degenen die doorgaan met wat zij “een andere strijd aan het front van de revalidatie” noemde.

Investeerder Gili Ra’anan eerde Israëls hightech- en cyberbeveiligingssector en herdacht zijn dochter Adi, die omkwam bij de plotselinge overstroming in Nahal Tzafit in 2018.“Zij herinnert mij eraan hoe kostbaar het leven is, en hoe groot onze verantwoordelijkheid is om hier een betere toekomst op te bouwen,” zei hij.

Prof. Dina Ben-Yehuda, hoofd hematologie bij het Hadassah Medisch Centrum, droeg haar fakkel op aan de Israëlische medische gemeenschap en aan haar neef Itamar, een gevechtsmedicus van de Golani-brigade die op 7 oktober sneuvelde.“Aan de compassie en menselijkheid die het belangrijkste medicijn van allemaal zijn,” zei zij.

Tamir Atallah, een Druze IDF-officier die noodhulp coördineerde voor Druze gemeenschappen die door geweld in Syrië werden getroffen, benadrukte de samenwerking tussen Israëls Joodse en Druze burgers.“Een verbond van partnerschap, loyaliteit en gedeeld lot, een band die wij met al onze kracht moeten bewaken,” zei hij.

Ora Hatan uit moshav Shetula, die in de noordelijke grensgemeenschap bleef ondanks aanvallen van Hezbollah en maaltijden bereidde voor soldaten, droeg haar fakkel op aan bewoners die vastbesloten zijn in het noorden te blijven. “Het is ons verboden het noorden ooit op te geven,” zei zij. “En aan onze kinderen, de generatie van morgen die droomt dat Galilea weer zal bloeien. En dat zal gebeuren.”

Chef-kok Asaf Granit eerde Jeruzalem en de culinaire sector van Israël, die ondanks jaren van conflict en economische druk is blijven functioneren.

Roni Insaz, geboren in Teheran en naar Israël gebracht nadat hij in het geheim Joodse gevangenen binnen het Iraanse rechtssysteem had geholpen, richtte zich rechtstreeks tot het Iraanse volk.“De overgrote meerderheid houdt van het Joodse volk en droomt van vrijheid,” zei hij. “Mogen wij meemaken dat het duistere regime valt.”

Een van de meest emotionele momenten kwam toen Talik Gvili een fakkel ontstak ter nagedachtenis aan haar zoon, sergeant-majoor Ran Gvili, van wie de stoffelijke resten uit Gaza werden teruggebracht. Zij werd vergezeld door brigadegeneraal (res.) Gal Hirsch, die diende als coördinator voor gevangenen en vermisten.“Weet dit: wij zijn hier, en wij zullen hier voor altijd blijven,” zei zij.

Filmmaker Moshe Adri droeg zijn fakkel op aan Israëls culturele makers en aan jongeren in de geografische en sociale periferie van het land.“Geloof in jezelf, want er is geen kracht sterker dan vastberadenheid, geloof en de passie om verbeelding om te zetten in werkelijkheid,” zei hij.

Rabbijn Avraham Zariv, een rabbinale rechter en reservist die een gepantserde bulldozer bediende in Gaza, droeg zijn fakkel op aan het voorrecht om zowel door Torahstudie als militaire dienst te dienen.

Strijder Ari Shpitz, die beide benen en een arm verloor toen een met explosieven voorziene constructie in Gaza ontplofte, droeg zijn fakkel op aan gewonde soldaten.“Dit is een andere oorlog,” zei hij, “en ook daarin hebben wij geen andere keuze dan te winnen.”

Speciale gast
De ceremonie werd afgesloten met een optreden van de Argentijnse president Javier Milei, een van Israëls meest uitgesproken internationale bondgenoten. Hij sloot zich aan bij artiesten in een uitvoering van het Spaanse lied “Libre” en hield later een toespraak in het Spaans over de symboliek van de fakkel.
“De overgang van duisternis naar licht is pijnlijk,” zei hij. “Het creëren van licht vereist grote en moeilijke inspanning.” Hij sloot af in het Hebreeuws: “Am Yisrael Chai. L’tiferet Medinat Yisrael.”

‘Vrees niet, Israël’
Muzikale optredens gedurende de avond weerspiegelden de emotionele reis van het land in het afgelopen jaar. Zanger Ben Tzur bracht “Abba”, begeleid door opnames van communicatie op het slagveld. Amir Dadon zong samen met gewonde IDF-soldaten. De veteraan-zanger Yehoram Gaon bracht “Lo Tenatzchu Oti” (“Jullie zullen mij niet verslaan”), terwijl Eden Golan, Israëls vertegenwoordiger op het Eurovisie Songfestival 2024, een staande ovatie kreeg.

De ceremonie werd afgesloten met Sasson Ifram Shaulov, die “Al Tira Yisrael” (“Vrees niet, Israël”) zong en het publiek op de been bracht. De traditionele vlaggendragers vormden figuren waaronder een davidster, een kaart van Israël en het getal 78, waarna de ceremonie werd afgesloten met het zingen van Israëls volkslied, “Hatikvah.”