Omdat het een van de zwaarste winters van de afgelopen jaren is, wordt de bevolking dubbel zo hard getroffen. Daarnaast hebben duizenden flatgebouwen in Oekraïne nauwelijks of geen verwarming, wat de omstandigheden extra zwaar maakt. Alleen al uit Kiev zouden ruim 800.000 van de ongeveer 6 miljoen inwoners zijn vertrokken, maar waar naartoe?

De eerste dagen van januari waren rustig (mag ook eens), maar de laatste weken is het druk met families die vertrekken of hun documenten in orde willen maken voor hun uitreisvisum. Zij verblijven regelmatig in onze schuilplaats nabij Kiev. Deze is volledig uitgerust met accu-opslag (EcoFlow), een generator en een groot verwarmingssysteem op hout, voor het geval de accu-opslag of de generator het af zouden laten weten.

Dit weekend en de komende dagen worden er temperaturen verwacht van -25 graden. Wanneer de elektriciteit dan uitvalt, wordt het leven in Oekraïne bijna onmogelijk. Er wordt gevreesd dat er veel doden zullen vallen door de vrieskou. Met name eenzame ouderen zonder sociaal netwerk en alcoholisten die buiten wodka drinken en ergens in slaap vallen, zijn enorm kwetsbaar.

Onverminderd blijft de terugkeer doorgaan

Op dinsdag 27 januari, terwijl er allerlei Holocaustherdenkingen plaatsvonden, brachten verschillende chauffeurs olim (Joden die immigreren naar Israël) uit steden zoals Kharkiv en Kiev voor een overnachting naar West-Oekraïne om hen de volgende dag naar Kishenov, Moldavië, te brengen voor hun vlucht - letterlijk en figuurlijk - naar Israël.

Verschillende families die pas eind volgende week vertrekken, worden nu al naar onze schuilplaats gebracht omdat ze geen verwarming, elektriciteit en water hebben en bang zijn dat ze het niet zullen redden. Iedereen die vertrekt heeft zijn eigen redenen om nu te gaan, maar ze zullen nooit vergeten dat ze bij hun vertrek geholpen zijn door niet-Joden.

Diep verlangen om naar Israël te vertrekken

Ik wil graag het verhaal uitlichten van een oudere man, Oleg, die onlangs vertrok uit Zaporozhye in Oost-Oekraïne. Het Russische leger is inmiddels tot op 15 kilometer genaderd van deze grote stad met ruim een miljoen inwoners. Oleg is een bijzondere en zeer intelligente man. Hij is geboren in 1948 en heeft een goed gevoel voor humor. De afgelopen jaren woonde hij alleen in Zaporozhye, omdat hij geen last wilde zijn voor zijn dochter in Israël.

Door de recente situatie in de stad werd het leven voor hem ondraaglijk: steeds vaker beschietingen, nauwelijks verwarming, langdurige stroomuitval. Bovendien werd hij elk jaar ouder en zwakker. Daarom kwam zijn dochter naar Oekraïne en liet haar vader geen andere keuze dan met haar mee te gaan naar Israël.

Let op! Tekst gaat verder onder de fotoslider.

De terugkeer van Joden naar Israël blijft onverminderd doorgaan. | Foto's: CvI

Het was niet gemakkelijk voor Oleg om te accepteren dat hij niet meer alleen kon wonen, maar hij stemde ermee in. “Om eerlijk te zijn, heb ik altijd al naar Israël willen gaan. Misschien zat dat diep in mijn hart, maar het was er wel.” En nu gaat Oleg. Hoewel het buiten -21 graden was, nam hij de tijd om ons allemaal een warme knuffel te geven.

Oleg had niet veel bagage bij zich, maar hij nam zijn favoriete vishengel mee, in de hoop dat hij in Israël zou kunnen vissen om “niet alleen vis te vangen, maar ook nieuwe goede vrienden!”

Met het vertrek van Oleg naar Israël zagen we letterlijk de woorden uit Ezechiël 39:28 in vervulling gaan: “Dan zullen zij weten dat Ik, de HEERE, hun God ben, omdat Ik hen onder de heidenvolken in ballingschap voerde, maar hen ook weer verzamelde in hun land en niemand van hen daarginds nog liet achterblijven.”

Wilt u ook bijdragen aan de terugkeer van Joden naar het Beloofde Land en mensen zoals Oleg een nieuw begin geven in Israël? Klik dan op onderstaande knop.