Freddy had de AVROTROS geschreven over hun beslissing zich als omroep van het Eurovisie Songfestival terug te trekken, omdat Israël mocht meedoen. Dezelfde AVRO die in 1940 de broer van zijn grootvader, Han Hollander, evenals alle andere Joodse medewerkers ontslagen had. Een toenmalig besluit dat genomen was nog voordat daar een opdracht van de nazi’s voor gegeven was.

Diezelfde AVRO heeft nu besloten de Joodse staat te boycotten. Geheel op eigen initiatief. Welke duistere krachten zijn daar werkzaam? In de e-mailwisseling distantieert de AVROTROS zich met koeienletters van antisemitisme. De omroep sluit zich echter aan bij het grote koor van antizionisten die de Joodse staat, Israël, beschuldigen van genocide en kindermoord. Het zijn dezelfde beschuldigingen die het Joodse volk al sinds de middeleeuwen te verduren krijgt. Men gaat ook volledig voorbij aan de bedreigingen van de vernietiging van Israël door Iran met handlangers Hamas, Jemen, Hezbollah en Irak.

Freddy stuitte alleen op onbegrip, zelfs geen uitnodiging voor een gesprek. Ondertussen is de beslissing van de AVROTROS een soort maatstaf van rechtvaardigheid geworden in deze onrechtvaardige wereld. Onlangs zei iemand tegen me: “Zelfs de AVROTROS boycot Israël, dan moet er toch echt wel veel aan de hand zijn met wat die Joden daar in Israël allemaal uithalen.” Uitsluitingen wakkeren nieuwe uitsluitingen en boycots aan. We zien donkere wolken zich samenpakken, maar ook voor ons mogen dit jaar de woorden die Mozes tegen Jozua sprak, gelden: “Wees sterk en moedig.” Ook als Eurovisie ontbreekt, de Israëlvisie blijft. De God van Israël troont op de lofzangen van Israël.

Deze column verscheen eerder in onze maandkrant Israël Aktueel. Klik hier om gratis abonnee te worden!