In gedachten kun je ze volgen, de voetstappen van Jezus. Ja, je kunt nu zelfs in Zijn voetstappen lopen op weg naar de tempel. Onlangs werd voor het eerst, na twintig jaar opgravingen, het pelgrimspad naar Jeruzalem geopend.
In de voorjaarsvakantie waren we met onze jongste dochter, haar man en hun twee zoons van 9 en 11 jaar in Israël. Het is een groot voorrecht dat we in de afgelopen jaren met onze vier kinderen en hun gezinnen naar Israël zijn geweest. Om hen te laten zien waar de gebeurtenissen uit de Bijbel plaatsvonden. Bijvoorbeeld de vallei van de Terebinten, de plaats waar David Goliath versloeg (dat vonden de jongens heel interessant!). Het oude Yafo, waar Petrus het visioen kreeg van de onreine dieren. Caesarea. Het Meer van Galilea, waar de Here Jezus de wind en golven tot bedaren bracht. En Jeruzalem! Om maar een paar plaatsen te noemen.
Willem en ik zijn ontelbare keren in het land Israël geweest. We kennen de plekken en de verhalen. Maar het is geweldig als kinderen en kleinkinderen dat voor het eerst meemaken. Hoewel we de plaatsen waar Jezus en discipelen wandelden vaak bezocht hebben, stond ons deze keer een heel nieuwe belevenis te wachten.
Archeologen hebben meer dan twintig jaar geleden een stenen pad ontdekt, dat leidde van de poel van Siloam in het zuiden van Jeruzalem naar de voet van de tempel. Nadat de Romeinen in het jaar 70 de stad Jeruzalem verwoest hadden, lag het pad eeuwenlang onder een dikke laag puin.
In een artikel van CVandaag wordt gemeld dat begin dit jaar het pelgrimspad feestelijk geopend werd, in aanwezigheid van premier Benjamin Netanyahu en de Amerikaanse ambassadeur Mike Huckabee. Volgens voormalig ambassadeur David Friedman is de pelgrimsweg een van de belangrijkste ontdekkingen ter wereld omdat het de betrouwbaarheid van de Bijbel bevestigt. Archeologen zeggen: “We hebben op dit moment 2000 jaar gewacht!”
“Wij kunnen de voetstappen van Jezus al horen in de tekenen van de tijden die we om ons heen steeds meer in vervulling zien gaan. Met Israël als het grote teken van hoop.”
Het pelgrimspad is een 2000 jaar oud pad met grote stenen traptreden dat van de vijver van Siloam naar boven naar de Tempelberg loopt. Naar de ingang van de tempel. Na jarenlang puingeruimd te hebben, ontdekten archeologen langs de weg verschillende rituele baden. Verder werden er munten, gewichten en olielampen gevonden. Het pad wordt omsloten door een tunnel van beton en metaal om de huizen en wegen erboven te ondersteunen.
Archeologen denken dat dit het oudste deel is van de ruim 3000 jaar oude stad Jeruzalem. Waarschijnlijk is dit pad door koning Herodes of door Pontius Pilatus aangelegd voor de pelgrims die de stad bezochten tijdens de feesten. In Bijbelse tijden moesten de mannen drie maal per jaar naar de tempel in Jeruzalem gaan. In Deuteronomium 16:16-17 staat: “Driemaal per jaar zal ieder die onder u van het mannelijk geslacht is, voor het aangezicht van de Heere, uw God verschijnen op de plaats die Hij verkiezen zal: op het Feest der Ongezuurde Broden (onmiddellijk volgend op Pasen), op het Wekenfeest en op het Loofhuttenfeest.”
Vele pelgrims kwamen naar de feesten en om de enorme mensenmassa in goede banen te leiden, was het pad acht meter breed en ongeveer 600 meter lang. Het is een hele klim van de Poel van Siloam naar de Tempelberg. Ik heb het zelf ervaren! In de loop der tijden hebben miljoenen pelgrims hier gelopen om in de tempel de God van Abraham, Isaak en Jakob te aanbidden. Daar hadden ze een geloofsopbouwende tijd met offers en gebeden, liederen en onderricht uit de Thora. Ook was er tijd voor ontspanning en onderlinge gesprekken.
Delen van de route - heel grote stenen - zijn nog uit de tijd van Jezus. Het was een indrukwekkende ervaring om daar te wandelen in de voetstappen van Jezus. We waren aan de late kant toen we bij de ingang van het pelgrimspad kwamen. Eigenlijk mochten we er niet meer in want het was al gesloten. Nadat ik beloofd had om er een artikel over te schrijven, kregen we toestemming.
Die belofte heb ik hierbij gehouden! Ik gun het iedereen om in de voetsporen van Jezus dit pad te bewandelen en in gedachten de vele pelgrims te zien die hier liepen om naar de tempel te gaan en God te aanbidden. We zijn op weg naar de laatste tempel die beschreven staat in Ezechiël 40-48. Jezus komt! Wie weet hoe snel al. Wij kunnen zijn voetstappen al horen in de tekenen van de tijden die we om ons heen steeds meer in vervulling zien gaan. Met Israël als het grote teken van hoop. Wat een heerlijk vooruitzicht!
