De stam van Manasse is eeuwenlang verborgen geweest, maar in onze tijd is deze groep teruggevonden. Bepaalde gebruiken die ze hadden, duidden op een oorsprong die terugging op de dienst in de tempel. Na jaren van onderzoek heeft de opperrabbijn van Israël hen in 2005 erkend als Joods. De eersten waren toen al naar Israël gekomen. Het plan is nu om de laatste 6000 in vijf jaar over te laten komen. Dat betekent 1200 per jaar.

De stam leeft in het uiterste oosten van India en is zich sinds 2005 intensief aan het voorbereiden. Op de vraag die we hen in onze interviews stelden, blijkt hun diepe verlangen naar Sion. Het ongestoord Sjabbat kunnen houden en de feesten te vieren staat bovenaan het verlanglijstje van jong en oud.

Bekijk hier het filmpje van de terugkeer van de Joden uit India. Let op! Tekst gaat verder onder het filmpje!

De reis die ze de afgelopen dagen hebben volbracht, was intensief. Het verlaten van huis en haard is niet zomaar iets, maar deze mensen willen alleen vooruit kijken. Meerdere jongeren zeiden dat het een grote wens is om eerst Hebreeuws te leren, opgenomen te worden in de Israëlische samenleving en bij te dragen aan de verdediging van de staat Israël.

Met een aantal jongeren mochten we inkopen doen voor het vertrek. Nieuwe schoenen, mooie polo’s en een powerbank, het was een voorrecht om hen te kunnen verwennen.

Bij aankomst in Israël werd de groep welkom geheten door de minister van Absorptie en de voorzitter van het Joods Agentschap Doron Almog. Ook de burgemeester van Nof ha Galil bij Nazareth heette deze Indiase Joden hartelijk welkom. Latere groepen zullen ook in Kiryat Gat gaan integreren.

Klik op de foto's om te vergroten. Let op! Tekst gaat verder onder de foto's.

Frank van Oordt en Luc Schaverus reisden met 240 Joden uit India mee naar Israël. | Foto's: CvI

De blijdschap na aankomst, de tranen die vloeiden en het warme onthaal in Israël hebben ook ons geraakt. De naam van de operatie, Wings of the dawn, (Vleugels van de dageraad) komen uit Psalm 139: “Nam ik vleugels van de dageraad, woonde ik aan het einde van de zee, ook daar zou Uw hand mij leiden en Uw rechterhand mij vasthouden.” Die woorden krijgen een hele nieuwe betekenis in deze situatie. God heeft hen bewaard tot op deze dag en laat hen terugkeren uit het land van de dageraad en brengt hen thuis.

Voordat ze hun Israëlische paspoort kregen, werd uit volle borst het Hatikva gezongen: Israël, een teken van hoop!

Wilt u ook bijdragen aan de terugkeer van Joden uit India naar het Beloofde Land? Klik op onderstaande knop voor meer informatie over dit project en/of om te doneren.