Ik schrok. Dat klinkt niet geheel onbekend. In de jaren dertig beweerde een nogal totalitair typ uit Duitsland hetzelfde. De wereld zou een betere plek zijn als er geen Joden waren. “Hitler had het over een vólk, Karel, niet over een staat. De staat Israël bestond immers toen nog niet. Dat is dus wel iets anders.” Dat zei iemand tegen mij toen ik deze leus liet zien en ik zei dat Hitler hetzelfde beweerde. Ik dacht even na. Is dit anders ja? Nee, natuurlijk is de historische context anders, maar de gedachte erachter is precies hetzelfde. Iedereen walgt van de ayatollahs van Iran, maar er is toch niemand die roept dat heel Iran van de kaart moet worden geveegd? En kritiek op de regering-Trump is toch totaal iets anders dan roepen ‘dood aan Amerika’?

Maar zoals altijd: bij Israël meten we met een andere maat. De Joodse staat mag je wél dood wensen onder de noemer van kritiek. Maar als we iets van de recente geschiedenis willen leren, dan is het wel dit: het idee dat een volk of land vernietigd moet worden ter wille van de vrede, heeft nog nooit voor vrede gezorgd.

Toch is deze leus op zichzelf niet het grootste probleem. Je hebt maar één gek nodig die dit op een fietspad kalkt. En die gek hoeft nog niet eens dezelfde intenties als Hitler te hebben. Het wordt pas riskant als mensen beginnen te denken: Ja, er zit eigenlijk wel wat in. Het wordt echt gevaarlijk als weldenkende, beschaafde mensen even denken dat deze leus een kern van waarheid bevat. Misschien dacht jij dat ook wel. Israël is toch een probleem? Als Israël er niet was, zou het Midden-Oosten toch veel rustiger zijn? Zodra dit idee, hoe klein de gedachte ook maar is, bij meerdere mensen maar een beetje wortel schiet, hebben we een probleem.

Opnieuw een les uit de geschiedenis: het begint zelden met mensen die roepen dat Joden dood moeten. Het begint veel subtieler. Met keurig wetenschappelijk onderbouwde analyses kon Hitler aantonen dat het ‘Joodse ras’ een gevaar was voor het welzijn van de mens. En alleen omdat weldenkende, beschaafde mensen meenden dat er ‘toch wel iets in zat’ was het niet vreemd om Joden de toegang tot het publieke domein te ontzeggen. Meer nog: via deze weg kon uiteindelijk de moord op zes miljoen Joodse mannen, vrouwen en kinderen plaatsvinden in het ‘weldenkende en beschaafde’ Europa. De geschiedenis laat zien waar het kan beginnen wanneer een samenleving ervan overtuigd raakt dat de Joodse aanwezigheid het probleem is.

We moeten de onontkoombare vraag stellen: waar gaat een maatschappij heen als winkels, theaters, universiteiten, ja zelfs regeringsleiders, het moreel goed achten de Joodse staat te boycotten? En ja, het jasje is anders dan de jaren dertig, maar ten diepste gaat het hier over hetzelfde. Vroeg of laat eindigt dit in de stelling dat het beter zou zijn als Joden niet bestonden.

Dit alles is overigens niet nieuw. De huidige tijd, de Tweede Wereldoorlog, dit alles speelt al veel langer. Al vanaf het moment dat God een volk en een land koos als Zijn persoonlijk eigendom, heeft de overste van deze wereld zich verzet tegen Zijn plannen. Hij heeft zand in de ogen gestrooid en altijd en telkens weer de boel precies omgedraaid – en dat ook nog eens geloofwaardig gemaakt. “Wee hun die duisternis voorstellen als licht” (Jesaja 5:20).

Weet je wat de Bijbel leert? Dat werkelijke vrede begint bij een hersteld Israël. “Sta op, word verlicht, want uw licht komt en de heerlijkheid van de HEERE gaat over u op” (Jesaja 60:1). Dat spreekt God uit over Sion! De Vredevorst is niemand anders dan de God van Israël. Hij bouwt Israël om van daaruit de wereld te zegenen. Wie dát vervloekt, vervloekt zichzelf. Is het niet dichter bij de waarheid om te zeggen: WANT PEACE? BLESS ISRAEL.