“De beschuldigingen die vandaag door de minister van Buitenlandse Zaken van de Labour-regering in het Britse parlement zijn geuit, zijn schandalige leugens,” zei Sa’ar.

“Een boycot van goederen uit Judea en Samaria is een verachtelijke praktijk die hardwerkende, gezagsgetrouwe burgers schaadt. De Labour-regering heeft besloten deze praktijk van boycot en BDS uitsluitend tegen de Joodse staat toe te passen,” vervolgde hij.

De maatregelen die Sa’ar heeft opgelegd, omvatten het sluiten van het Britse consulaat in Jeruzalem; het terugtrekken van Britse vertegenwoordigers uit het International Gaza Support Center, een organisatie die is opgericht om stabilisatie- en hulpverleningsinspanningen te coördineren in de nasleep van de oorlog in Gaza en die in Israël is gevestigd; het beëindigen van de Britse training van troepen van de Palestijnse Autoriteit in Judea en Samaria; en het ontzeggen van de toegang tot Israël aan twaalf Britse gekozen vertegenwoordigers en andere Britse staatsburgers die betrokken zijn bij antisemitische of anti-Israëlische activiteiten. (Onder hen bevindt zich voormalig Labour-leider Jeremy Corbyn.)

De Britse minister van Buitenlandse Zaken Miliband zei dinsdag tegen het Britse parlement dat “de regering van mening is dat de onwettigheid van de bezetting tot uiting moet komen in de economische relatie die wij ervoor kiezen met de bezette gebieden te hebben.” Het verbod zal binnen zes maanden van kracht worden.

Sa’ar omschreef de Britse stap als “moreel verdraaid” en noemde de acties van Labour “een flagrante inmenging in de aangelegenheden van een soevereine staat en in zijn verkiezingsproces ... [een] volstrekt onaanvaardbare poging van een buitenlandse regering om midden in een verkiezingscampagne van buitenaf invloed uit te oefenen.”

De nationale verkiezingen in Israël zullen op 27 oktober plaatsvinden.

Het Verenigd Koninkrijk sloot zich dinsdag ook aan bij elf andere landen die aankondigden dat zij goederen uit Judea en Samaria zouden sanctioneren, of zouden overwegen dit te doen, als reactie op wat zij omschreven als acties van de Israëlische regering die de “tweestatenoplossing” ondermijnen.

Sa’ar beschuldigde Miliband en de Labour-regering ervan sancties op te leggen om “binnenlandse politieke redenen”, waarbij hij erop wees dat zijn Britse ambtgenoot deze stap nam voorafgaand aan de Labour Party Conference (27-30 september).

De Israëlische minister van Buitenlandse Zaken ging ook in op de redenen die Miliband aanvoerde voor de sancties, namelijk dat deze waren ingesteld uit protest tegen Israëls aankondiging dat het aanbestedingen zou uitschrijven voor 1.400 woningen in de strategisch gelegen E1-corridor in Israël.

“In tegenstelling tot de valse beweringen van de Labour-regering zijn er geen nieuwe besluiten genomen over de ontwikkeling van E1. ... Het aanbestedingsproces loopt al vele maanden,” zei Sa’ar.

“Ook de beweringen over het verbreken van mogelijke Palestijnse territoriale aaneengeslotenheid zijn ongegrond. Het besluit van de Israëlische regering, dat meer dan een jaar geleden is genomen, bepaalde dat er twee wegen zouden worden aangelegd: de eerste, Route 80, die zal dienen als een belangrijke verkeersroute van het gebied rond Bethlehem naar het gebied rond Ramallah; de tweede, bekend als de ‘Fabric of Life’-weg, tussen a-Za’im en al-Ezariya.”

Sa’ar voegde eraan toe dat de Israëlische bevolking de Joodse gemeenschappen in Judea en Samaria overwegend steunt en eveneens in grote meerderheid tegen de oprichting van een Palestijnse staat in het hart van dat gebied is. “Dit is iets wat de Labour-regering Israël probeert op te leggen door middel van maatregelen die gedoemd zijn te mislukken. Het zal niet werken,” zei hij.

“Het Israëlisch-Palestijnse conflict is een eeuwenoud conflict. Helaas hebben de Palestijnen voorstellen om het op te lossen altijd verworpen en hebben zij terrorisme en opruiing nooit opgegeven. Dit conflict zal niet worden opgelost door verklaringen vanuit Londen of Parijs, en een eenzijdige, anti-Israëlische benadering brengt de mogelijkheid om tot een oplossing te komen alleen maar verder weg in plaats van dichterbij,” zei hij.

Het is “bijzonder verbazingwekkend” dat de Labour-regering niet heeft overwogen sancties op te leggen aan de Palestijnse Autoriteit, die terrorisme blijft aanmoedigen via haar “pay-for-slay”-programma, waarbij terreurdaden financieel worden beloond, voegde Sa’ar eraan toe.

Hij merkte op dat het besluit van de Labour-regering de nieuwste stap is in een “steeds verder escalerende reeks van unilaterale maatregelen tegen Israël” sinds de regering in juli 2024 aan de macht kwam.

Tot die acties behoren de erkenning van een niet-bestaande “Staat Palestina”, de hervatting van de financiering van UNRWA, waarvan sommige medewerkers deelnamen aan het bloedbad van 7 oktober 2023, en sancties tegen Israëlische ministers.

“Deze maatregelen van de Labour-regering in Groot-Brittannië, samen met bevooroordeelde en eenzijdige anti-Israëlische retoriek, hebben al aanzienlijk bijgedragen aan de ongekende toename van antisemitische aanvallen, waaronder gewelddadige aanvallen op Britse Joden,” zei hij.

Sa’ars verklaring kreeg steun van de Britse schaduwminister van Buitenlandse Zaken Tom Tugendhat, die protesteerde tegen de stap van Labour. Volgens hem dreigt deze “sektarisme en antisemitisme in eigen land aan te moedigen.”

Sa’ar schreef op X dat hij dinsdagavond met Tugendhat en de Britse oppositieleider Kemi Badenoch had gesproken. Hij bedankte hen voor hun krachtige verzet tegen de acties van de Labour-regering en verwelkomde hun vriendschap met Israël.

“We weten dat we veel vrienden hebben in het Verenigd Koninkrijk, maar helaas worden we geconfronteerd met de voortdurende vijandigheid van de huidige Labour-regering. Ik heb Kemi ook bedankt voor haar warme wensen voorafgaand aan het Joodse Nieuwjaar,” zei Sa’ar.

Ook leden van de Israëlische coalitie uitten hun ongenoegen over Labour.

Bezalel Smotrich, de Israëlische minister van Financiën, riep op tot de onmiddellijke “uitzetting” van de Britse ambassadeur en voegde eraan toe: “Wij zullen geen deurmat zijn die wordt vertrapt door een antisemitische regering, in een land dat door de radicale islam is veroverd en dat zichzelf probeert te redden van economisch en sociaal verval door Joden en de staat Israël aan te vallen.”

Itamar Ben-Gvir, de Israëlische minister van Nationale Veiligheid, riep in een Spaanstalige post op dat Israël zou erkennen “dat de Malvinas-eilanden Argentijns grondgebied zijn dat onder bezetting staat, dat de Britten met geweld van het Argentijnse volk stelen” — een verwijzing naar het decennialange Brits-Argentijnse geschil over de Falklandeilanden.

Het Britse besluit leidde ook tot veroordeling door de Britse opperrabbijn Sir Ephraim Mirvis en de Board of Deputies of British Jews, een representatieve organisatie van de Joodse gemeenschap.

In een bericht op X schreef Mirvis dinsdag: “Dit is werkelijk een donkere dag voor Britse Joden. Vandaag heeft onze regering ervoor gekozen de diepe zorgen die door zo velen van ons zijn geuit, te negeren. De aangekondigde maatregelen komen neer op weinig meer dan politiek vlagvertoon voor bedrieglijke anti-Israëlische retoriek en voor degenen die een gevaarlijke obsessie met de Joodse staat koesteren. Deze maatregelen zullen er alleen maar in slagen het extremisme dat zij juist proberen aan te pakken, te versterken.”

De Board of Deputies zei dat zij “een diep gevoel van angst ervoer over deze verslechtering van de betrekkingen” en waarschuwde dat het besluit van de Labour-regering het risico met zich meebracht van “perverse gevolgen die ingaan tegen de doelstellingen die het Verenigd Koninkrijk zegt na te streven.”

De organisatie leek echter ook Israël de schuld te geven en stelde dat “ondraaglijk kolonistengeweld” en “provocerende maatregelen” de internationale reputatie van Israël ondermijnen. Volgens de organisatie lijken beide regeringen partijbelangen boven nationale belangen te stellen.

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio werd door de pers gevraagd naar het besluit van het Verenigd Koninkrijk. Hij zei dat de Verenigde Staten geen vergelijkbare stap als Londen zouden zetten, maar dat Washington geen “destabiliserende stappen” wil zien in Judea en Samaria die de vooruitgang met betrekking tot het 20-puntenplan van de Amerikaanse president Donald Trump in gevaar zouden kunnen brengen. Dat plan is aangekondigd om tot een langdurige oplossing te komen voor de oorlog die Hamas met het bloedbad van 7 oktober 2023 heeft ontketend.