Fooi geven of niet? Hoe werkt dat in Israël? - Christenen vo

Sluiten

Zoeken.

Fooi geven of niet? Hoe werkt dat in Israël?

Door Joanne Nihom - 

29 juni 2020

Hollanders staan er nogal om bekend op de centen te zijn. Onverwachte kosten staan ons meestal tegen, daarom is in Nederland vrijwel overal alles bij de prijs inbegrepen en kennen we niet zo’n fooiencultuur. In Israël ligt dit anders. Daar zijn fooien vaak een belangrijk onderdeel van het inkomen van mensen. Daarom een stukje uitleg over Israëls fooiencultuur en nog meer praktische reistips.

  • Fooien geven in Israël, is heel eenvoudig: als u mensen een fooi geeft, zijn ze heel blij
  • Wanneer u in een restaurant bent, wordt verwacht dat u ten minste tien procent fooi geeft. De meeste obers verdienen een minimumloon en in de grote steden vullen veel mensen hun salaris aan met fooien.
  • Geeft u de taxichauffeur een fooi? Altijd aardig, maar niet gebruikelijk. Tenzij de chauffeur zijn uiterste best doet om u te helpen met bagage of een goed advies geeft.
  • Voor hotelpersoneel, bijvoorbeeld voor kamermeisjes, is een fooi van 20 tot 50 shekel gebruikelijk.
  • Als u een privégids inhuurt of deelneemt aan een groepsreis, zorg dan dat u een fooi achterlaat. Gangbaar is 10-20%, afhankelijk van hoe tevreden u bent. Voor een gratis wandeltocht (zoals bijvoorbeeld die in Tel Aviv) van een paar uur moet het minstens 50 shekel per persoon zijn.

Nog wat regels die handig zijn om te weten.

  • Israëli’s zijn heel direct en zeggen vaak precies wat ze denken. Bovendien verwachten ze dat iedereen ook zo met hen omgaat. Dus als u iets te zeggen hebt of iets moet vragen, wordt van u verwacht dat u dit ook doet.
  • Israëliërs hebben de neiging hun stem te verheffen en zelfs te schreeuwen. Het betekent niet dat ze boos of nerveus zijn. Ook twee willekeurige mensen op straat kunnen tegen elkaar schreeuwen. Maar er is nooit echt wat aan de hand. Ze doen het om hun standpunt te tonen, om ervoor te zorgen dat de andere kant ze kan horen en soms gewoon uit enthousiasme en vreugde. Als u toevallig een gesprek hoort tussen twee Israëli’s en denkt dat ze midden in een gevecht zitten, probeer dan naar de uitdrukking op hun gezicht te kijken. Het is niet voldoende om naar de intonatie te luisteren om te weten of de Israëli’s boos zijn of gewoon praten.
  • In veel winkels wordt verwacht dat u over de prijs onderhandelt. Schaam u niet, doe een poging en kijk of het lukt. Het is onderdeel van de cultuur. Zo ben ik de afgelopen jaren met mooie dingen thuisgekomen voor heel weinig geld.

Nog een tip:

  • Als u met een creditcard betaalt, zijn er veel winkels waar ze uw telefoonnummer vragen. Niet omdat ze u aardig vinden en u willen bellen. Het is voor de veiligheid, om zeker te weten dat het uw kaart is.

En de laatste:

  • Als u wilt pinnen en het lukt bij bank A niet, loop dan even naar bank B en soms door naar bank C. Niet alle banken accepteren Nederlandse pasjes. Maar ze zijn er wel degelijk. Ook belangrijk om te weten, het is ook mijn persoonlijke ervaring: probeer bank A een paar dagen later en dan kan het zomaar toch weer lukken. Belangrijk: vergeet niet uw bankpas niet voordat u op reis gaat op het profiel ‘wereld’ te zetten, dat wordt niet automatisch door uw bank gedaan.

De auteur

Joanne Nihom

Onze journaliste Joanne Nihom woont al enige jaren in Israël. “Israël is voor mij thuiskomen, onderdeel zijn van een ongelofelijke uitdaging. Israël is voor mij het land, de zee, de geur van alle kruiden. Israël is voor mij het zuiden, het noorden, het westen en het oosten. Israël is voor mij de bedoeïen, de druzen, de moslim- en christelijke Arabieren, de liberale en de orthodoxe joden. Een mozaïek van mensen, gewoonten, kleuren en geuren. Israël is voor mij geschiedenis, religie en cultuur, een mengelmoes van emoties. Die sfeer wil ik overbrengen, alsof de lezer toch een beetje in Israël is. “