Begin vorige maand was ik uitgenodigd om te spreken op een bijeenkomst van een internationale vrouwenbeweging. Het thema van die dag was uit Habakuk 2:1: “Ik wil gaan staan op mijn wachttoren en mij stellen op de wal, ik wil uitzien naar wat Hij tot mij spreken zal.”

De profeet Habakuk leefde rond 600 voor Christus, ruim 2500 jaar geleden. Als je zijn profetie leest, lijkt het wel of hij het over onze tijd heeft. Het volk van God heeft het moeilijk in de tijd van Habakuk. Er is zoveel kwaad in de wereld. Het lijkt wel of alles wat goed is, fout wordt genoemd. Wat fout is, wordt goed gepraat. Er is geweld en corruptie en haat en nijd onder elkaar.

We hebben vorige week tijdens een indrukwekkende bijeenkomst in Barneveld het vreselijke bloedbad van 7 oktober 2023 herdacht, waarbij 1200 Joodse mannen, vrouwen en kinderen werden vermoord, verkracht en verbrand. Zo’n 250 werden door de terroristen meegesleept naar de donkere tunnels van Gaza.

De profeet Habakuk schrijft over de Chaldeeën, een grimmig volk dat komt om geweld te bedrijven: "Hen allen trekt hij op met de haak, sleept ze in zijn net en vergadert ze in zijn zegen; daarom is hij blij en hij jubelt" (Habakuk 1:15). Net als toen jubelen velen in de wereld opnieuw om wat de vijanden van Israël het Joodse volk aandoen. De vrijgekomen Joodse gegijzelde Maxim Herkin vertelde tijdens de herdenking hoe ontzet hij was toen hij de terroristen zag lachen en juichen bij de bebloede lichamen van de vele jonge mensen die ze vermoord hadden.

Maar er zal een keer komen in het lot van Israël! De Allerhoogste spreekt bij monde van de profeet Zacharia: “Ik ben zeer toornig op de overmoedige volken, die terwijl Ik maar een weinig vertoornd was, meehielpen ten kwade. Daarom, zo zegt de HERE: Ik keer in erbarming tot Jeruzalem weder; Mijn Huis zal daarin gebouwd worden, luidt het woord van de Here der heerscharen” (Zacharia 1:15 en 16). De grote afrekening van de God van Israël met de volkeren zal eenmaal komen.

In zijn nieuw te verschijnen brochure, getiteld ‘Israël, een teken van hoop’, met als ondertitel ‘de beker der gramschap’ schrijft mijn man Willem dat alle volken die Israël en de God van Israël haten, de beker van Gods toorn eens tot de bodem zullen moeten leegdrinken. Ooit houdt het geduld van de Allerhoogste op en zal Hij in actie komen. En dan is “het vreselijk om te vallen in de handen van de levende God” (Hebreeën 10:31).

Er is ook een andere, een hoopvolle kant. Vorige week hadden we een mooie bijbelstudieavond in Hardinxveld-Giessendam. De zaal was vol met christenen die Israël een warm hart toedragen. Als je luistert naar de media en sommige mensen om je heen, dan lijkt het wel of Israël het ergste land ter wereld is. Als alle Joden maar uit dat land verdreven zouden zijn, dan komt er vrede in de wereld, zeggen ze.

Tijdens de bijbelstudieavond vroegen we ons af: maar wat zegt Gód over Israël? Israël is Zijn eerstgeboren zoon (Hosea 11:1). Als een Vader spreekt Hij bij monde van de profeet Hosea over Zijn zóón. Israël is Zijn oogappel (Zacharia 2:8,9). Kom je aan Gods oogappel, dan kom je aan Hem.

We hebben die avond ervaren hoe bemoedigend het is om met andere christenen bij elkaar te zijn en Gods Woord te bestuderen. We hebben het nodig om samen te luisteren naar Gods Woord en te zien hoe Hij trouw is aan Zijn volk Israël, en ook aan ons.

Achter in de zaal stond een grote tafel met Israëlproducten. De consulente vertelde dat juist in deze tijd steeds meer mensen de producten kopen. Hoewel de vijand er alles aan doet om Israël te demoniseren is het hartverwarmend om te ervaren dat velen hun liefde en steun voor Israël laten zien in woord en daad.

In Habakuk 2:4 lezen we: “De rechtvaardige zal door zijn geloof leven.” Habakuk vraagt waarom God het kwaad toelaat en niet ingrijpt. Hij lijkt soms zo ver weg. Maar ondanks de vele vragen, blijft hij op God vertrouwen en eindigt hij met een prachtig gebed. Habakuk 3:17-19:

Al zou de vijgenboom niet bloeien,
en er geen opbrengst aan de wijnstokken zijn,
de vrucht van de olijfboom teleurstellen;
al zouden de akkers geen spijs opleveren,
de schapen uit de kooi verdreven zijn
en er geen runderen in de stallingen zijn,
nochtans zal ik juichen in de HERE,
jubelen in de God van mijn heil.
De HERE Here is mijn kracht;
Hij maakt mijn voeten als die der hinden,
Hij doet mij treden op mijn hoogten.