Hebreeën 12:2b

2b Hij heeft om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld, het kruis verdragen en de schande veracht en zit nu aan de rechterhand van de troon van God.

Overdenking

De Heere Jezus zag het grote plaatje. Hij had zicht op de vreugde die voor Hem lag, die Hem in het vooruitzicht was gesteld. De Vader had Hem laten zien welke heerlijkheid zou volgen op Zijn lijden. Daarom heeft Hij het kruis kunnen verdragen. Nota bene de kruisdood, de meest pijnlijke en verschrikkelijke en schandelijke dood die een mens in die tijd kon sterven, de meest wrede vorm van doodstraf die de wereld ooit heeft gekend. Op deze Goede Vrijdag staan we daarbij stil.

Jezus heeft ook geen achting gehad voor de schande die dat met zich meebrengt, dat Hij naakt voor de mensen aan een kruis was gespijkerd, dat iedereen Hem zo kon zien hangen en dat mensen met Hem zouden spotten, Hem zouden uitlachen en kwaad van Hem zouden spreken. Hij achtte dat niet, dat wil zeggen, Hij liet zich er niet te zeer door ontmoedigen. Hij kon ook dat aan, omdat Hij het grote plaatje zag.

Jezus was een Jood en Hij hing het Joodse geloof aan, dat Hij geleerd had van Zijn ouders, door naar de synagoge te gaan, door de Feesten van Israël te vieren, door Zich te verdiepen in de Wet en de Profeten, de Tenach. Door Israël heeft de hele wereld kennis kunnen maken met dat grote plaatje, dat de Bijbel ons schetst. Je kunt het vergelijken met de deksel van een puzzel van duizend stukjes. Alleen als je die deksel hebt, met daarop de afbeelding van hoe de puzzel behoort te zijn, dan kan je de puzzelstukjes op zijn juiste plek leggen. Die deksel laat de waarheid over die puzzel zien.

Daarom is het zo dramatisch slecht, het begin van het einde, wanneer mensen de deksel van de puzzel – Gods openbaring van de waarheid door Zijn Woord – weggooien en zeggen dat ze zelf wel zullen bepalen hoe ze de puzzelstukjes zullen leggen. Dat leidt tot grote verwarring en chaos. Dan zie je het grote plaatje helemaal niet, en kan je niet het lijden dat het leven met zich meebrengt verdragen. Dat maakt wanhopig.

Het valt mij op dat het Joodse volk enorm veerkrachtig is. Na weer een aanslag, weer een oorlog, weer slachtoffer te zijn geworden, weer een resolutie van de VN tegen zich te hebben gekregen, enzovoort, ze gaan gewoon door. Ze laten zich niet ontmoedigen of wegjagen. Ik herken hoe Jezus met Zijn lijden omging in hoe Joden vaak met hun lijden omgaan. Dat is eigenlijk ook wel logisch, want nog steeds lezen veel Joden de Wet en de Profeten, waardoor zij het grote plaatje zijn gaan zien, waardoor zij zicht hebben op de vreugde die hun (en ook ons) in het vooruitzicht is gesteld.

Om over na te denken: Hoe zou u de vreugde beschrijven waar wij naar uit mogen zien en hoe helpt dat vooruitzicht u om het lijden te kunnen verdragen?

Meer overdenkingen lezen? Klik hier om naar het overzicht te gaan.

Elke dag een melding krijgen via WhatsApp? Abonneer u op ons speciale 40-dagen kanaal! Klik hier.