40-dagenoverdenking 28 februari • De Messias en Zijn volk

Lezen: Psalm 89:49-53

Psalm 89:49-53

49 Welke man leeft er die de dood niet zien zal,
die zijn ziel bevrijden zal uit de greep van het graf? Sela

50 Heere, waar zijn Uw vroegere blijken van goedertierenheid?
U hebt ze David gezworen bij Uw trouw.

51 Denk, Heere, aan de smaad van Uw dienaren;de hoon van alle grote volken, die ik in mijn binnenste meedraag.

52 Daarmee smaden Uw vijanden, HEERE,
daarmee smaden zij de voetstappen van Uw gezalfde.

53 De HEERE zij voor eeuwig geloofd.
Amen, ja, amen.

Overdenking

De belofte die God aan David gegeven had vormt de kern, het thema, van deze psalm. God had een verbond gesloten met David waarin Hij hem beloofd had dat er altijd een koning uit zijn nakomelingen over Israël zou regeren. De koning zou God zijn Vader noemen en God zou hem tot Zijn eerstgeboren zoon maken (vers 27-28). Dat betekent ook dat hij de allerhoogste van de koningen van de aarde zou zijn, koning over alle koningen. David regeerde zelf al als grootkoning over andere koningen die hij onderworpen had. Tegelijk hebben deze woorden natuurlijk een messiaanse strekking. Zo zal het rijk van de Messias zijn. Het zal alle volken en alle landen omspannen, maar Israël is het centrum.

Maar dan is er een omslagpunt in de psalm. De belofte wordt een klacht. ‘Hij zal eeuwig standhouden … Maar U hebt hem verstoten en verworpen. U bent verbolgen geworden op Uw gezalfde’ (vers 38-39). De Davidische koning, en met hem het volk Israël, delven het onderspit tegen de vijanden en ondervinden de smaad en de hoon van de volken. Waar is nu Gods goedertierenheid, die altijd bij Davids huis zou blijven?

Zit daar ook niet iets in van het lijden van de Knecht van de Heere? ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?’ (Psalm 22:1) Het is het lijden om de zonde van vorst en volk, maar dan toch ook het lijden omdat God zich verbergt.

En juist in dat lijden openbaart God zich weer. Want toch eindigt het in de lofzang. Deze lofzang sluit het derde boek van de psalmen af. Maar het is ook een lofzang die helemaal met deze psalm verbonden is. In dit alles blijft Israël het zeggen: ‘Gezegend de Heere voor altijd. Amen.’ Want Hij is er toch bij.