Jeremia 31:31-34

31 Zie, er komen dagen, spreekt de HEERE, dat Ik met het huis van Israël en met het huis van Juda een nieuw verbond zal sluiten,

32 niet zoals het verbond dat Ik met hun vaderen gesloten heb op de dag dat Ik hun hand vastgreep om hen uit het land Egypte te leiden – Mijn verbond, dat zij verbroken hebben, hoewel Ík hen getrouwd had, spreekt de HEERE.

33 Voorzeker, dit is het verbond dat Ik na die dagen met het huis van Israël sluiten zal, spreekt de HEERE: Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven en zal die in hun hart schrijven. Ik zal hun tot een God zijn en zíj zullen Mij tot een volk zijn.

34 Dan zullen zij niet meer eenieder zijn naaste en eenieder zijn broeder onderwijzen door te zeggen: Ken de HEERE, want zij zullen Mij allen kennen, vanaf hun kleinste tot hun grootste toe, spreekt de HEERE. Want Ik zal hun ongerechtigheid vergeven en aan hun zonde niet meer denken.

Overdenking

Door de profeet Jeremia klinkt een belofte in een donkere tijd. Het volk is verdeeld, bedreigd en op weg naar ballingschap. En juist dan zegt God: “Zie, er komen dagen, spreekt de HEERE, dat Ik met het huis van Israël en met het huis van Juda een nieuw verbond zal sluiten”.

Opvallend is met wie dit verbond gesloten wordt. Niet met de hele mensheid, maar concreet met Israël en Juda. Gods reddingsplan blijft verbonden aan het volk dat Hij heeft uitgekozen. Hoe ernstig de situatie van het volk ook lijkt, het betekent niet dat God opnieuw begint met iemand anders. Hij gaat verder met hetzelfde volk.

Dat nieuwe verbond is anders dan het verbond bij de uittocht. Niet omdat God van koers verandert, maar omdat Hij het dieper laat ingrijpen. “Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven en zal die in hun hart schrijven. Ik zal hun tot een God zijn en zíj zullen Mij tot een volk zijn” (Jeremia 31:33b). Wat in boekrollen was geschreven, wordt nu in het hart geschreven. Wat het volk niet kon volbrengen, gaat God zelf doen. De kern van het nieuwe verbond is vergeving: “Want Ik zal hun ongerechtigheid vergeven en aan hun zonde niet meer denken” (Jeremia 31:34b).

Dit is het beeld van Pasen wat al zichtbaar wordt in het Oude Testament. Het is de bevestiging dat God Zijn verbond niet opgeeft. Hij vernieuwt wat Hij met Israël begonnen is. En via dat verbond worden straks ook wij betrokken bij Zijn redding. Gods trouw is sterker dan menselijke ontrouw. Dat is de hoop van Israël en daarmee ook onze hoop.

Dank God voor Zijn blijvende trouw aan Zijn verbond. Bid om een hart waarin Zijn wil niet alleen bekend is, maar werkelijk leeft.

Meer overdenkingen lezen? Klik hier om naar het overzicht te gaan.

Elke dag een melding krijgen via WhatsApp? Abonneer u op ons speciale 40-dagen kanaal! Klik hier.