40-dagenoverdenking 21 maart • Er is meer dan leven na de dood

Lezen: Johannes 11:45-52

Johannes 11:45-52

45 Velen dan van de Joden die naar Maria toe gekomen waren en gezien hadden wat Jezus gedaan had, geloofden in Hem.

46 Maar sommigen van hen gingen naar de Farizeeën en zeiden tegen hen wat Jezus gedaan had.

47 De overpriesters dan en de Farizeeën riepen de Raad bijeen en zeiden: Wat doen we? Want deze Mens doet vele tekenen.

48 Als wij Hem zo laten begaan, zullen allen in Hem geloven, en de Romeinen zullen komen en onze plaats en onze natie van ons wegnemen.

49 Maar een van hen, Kajafas, die de hogepriester van dat jaar was, zei tegen hen: U weet niets,

50 en u overweegt niet dat het nuttig voor ons is dat één Mens sterft voor het volk, en niet heel het volk verloren gaat.

51 Dit zei hij echter niet uit zichzelf, maar als hogepriester van dat jaar profeteerde hij dat Jezus sterven zou voor het volk,

52 en niet alleen voor het volk, maar ook om de kinderen van God, overal verspreid, bijeen te brengen.

Overdenking

Het christendom is populair geworden toen de heidense volgelingen van Jezus uit de synagoge gingen en nog maar één duidelijke boodschap hadden: Er is leven na de dood. De opstanding werd het grote geschenk van God. En de vraag of wij zelf ook zouden opstaan in Gods heerlijkheid werd de grote vraag die mensen door de eeuwen heen bezighield. Daarom was voor velen Pasen ook het grote feest. Niet veel later kwam daar dan nog de idee bij dat het leven na de dood voor altijd in de hemel zou zijn. Dat ze zeg maar door Jezus verlost werden uit deze aarde.

Als je naar Jezus luistert zegt Hij dat het eeuwige leven dit betekent: Dat je God kent en dat je Hem kent en dan niet oppervlakkig, rationeel, maar dat je God liefhebt en dat laat zien door naar Zijn geboden te leven. Maar het evangelie zegt nog veel meer. Johannes schrijft dat Kajafas een profetie uitsprak dat Jezus namelijk zou sterven voor het volk en… om de verstrooide kinderen van God te verzamelen. Dat laatste betekent dat de Messias alle kinderen van Israël zal verzamelen en thuisbrengen in het land waar ze horen. De Heere had het land al aan de aartsvaders beloofd en door een van de profeten had God gezegd: Dit is de plaats van Mijn troon. Dit is de plaats van mijn voetzolen. Hier zal Ik wonen voor eeuwig in het midden van de kinderen van Israël.

In de eerste eeuw woonden de meeste Joden al lang niet meer in het beloofde land, ze waren verstrooid onder volkeren. Maar God had beloofd hen terug te brengen. En wat Hij belooft doet Hij ook. Alleen dan moet wel de overste van de wereld hen loslaten. Die claimt hen met een beroep op de zonden. Jezus bedekt met zijn sterven en met zijn bloed die zonden. En dat betekent de terugkeer van Gods volk naar huis.