Lukas 2:21 en Efeze 2:11-13

Lukas:

21 En toen acht dagen vervuld waren, en men het Kind besnijden moest, werd Hem de naam Jezus gegeven, die genoemd was door de engel voordat Hij in de moederschoot ontvangen was.

Efeze:

11 Bedenk daarom dat u die voorheen heidenen was in het vlees en die onbesnedenen genoemd werd door hen die genoemd worden besnijdenis in het vlees, die met de hand gebeurt,

12 dat u in die tijd zonder Christus was, vervreemd van het burgerschap van Israël en vreemdelingen wat betreft de verbonden van de belofte. U had geen hoop en was zonder God in de wereld.

13 Maar nu, in Christus Jezus, bent u, die voorheen veraf was, door het bloed van Christus dichtbij gekomen.

Overdenking

De eerste keer dat Jezus’ bloed gevloeid heeft, was op de achtste dag van Zijn leven. Als geboren Joods jongetje werd Hij besneden. Op die dag kreeg Hij ook Zijn naam, zoals dat tot vandaag de dag gebruikelijk is in het Jodendom: de naam van een jongen wordt bij zijn besnijdenis bekendgemaakt. Jozef en Maria deden alles nauwgezet volgens de geboden die de Heere door Mozes gegeven had. En ook Jezus zelf leefde volgens de Thora. Tegen Johannes de Doper zei Hij: ‘Op deze wijze past het ons alle gerechtigheid te vervullen’ (Mat. 3:15).

Jezus droeg dus het teken van Gods verbond met Abraham (Gen. 17) aan Zijn lichaam. Zó is Hij de redder van de wereld, als Joodse man, levend in Gods verbond.

Het teken van de besnijdenis onderscheidt Israël van de volken. De apostel Paulus wijst daar nadrukkelijk op. Hij schrijft zelfs dat de niet-Joden buiten de Messias waren en zonder God in de wereld. ‘Maar nu, in de Messias Jezus, zijn jullie, die voorheen veraf waren, dichtbij gekomen door het bloed van de Messias.’ Omdat hij net over de besnijdenis heeft gesproken, valt hier ook te denken aan Jezus’ eigen besnijdenis.

Het teken dat Israël onderscheidt van de volken, verbindt nu ook. De Messias heeft in Zijn lichaam Israël en de volken één gemaakt. Het verschil is niet opgeheven. Israël blijft Israël en de volken blijven volken. Maar er is verzoening en eenheid in de Messias. Dat is een grote uitdaging voor christenen. Maar daarvoor heeft het bloed van de Messias gevloeid, al op de achtste dag. En die achtste dag, dat is tegelijk de eerste van een nieuwe week, van een nieuwe werkelijkheid, van een nieuw bestaan.

Om over na te denken: Wat is die grote uitdaging voor christenen? Denk aan de eeuwenlange geschiedenis van christelijk antisemitisme en jodenvervolging.

Meer overdenkingen lezen of luisteren? Klik hier om naar het overzicht te gaan.

Elke dag een melding krijgen via WhatsApp? Abonneer u op ons speciale 40-dagen kanaal! Klik hier.